ILIŞKILER

Nasıl delirdim?-4

Author

Bu ikinci taciz olayından sonra iyice içime kapandım. Okula gitmek dışında evden çıkmamaya başladım. Kendimi suçluyordum sürekli. Keşke oraya gitmeseydim, keşke o eşofmanı giymeseydim.. Vs vs vs... Daha 13 yaşındaydım... Ve bir travma daha yaşamıştım. Haklarını yiyemem. Ailem hep destekledi beni. Babam koluma girdi çarşıda gezdirdi her gün. "Korkma kızım" dedi. "Sen korkarsan, bu sapıklar daha da çoğalır. Sen korkma, onlar senden korksunlar."...

Lafı uzatmayı çok seviyorum değil mi?

Kısa keseyim o halde. Fen lisesini kazandım. Hayatımın en mutlu ve eğlenceli günlerini lisede yaşadım diyebilirim. Can dostlarımı orada edindim.
Sonrası üniversite işte.. Her zaman doktor olmak istedim. Ama kader... Sevmediğim bir şehirde en sevdiğim bölümü okuyacaktım. İlk kez ailemden uzak kalacaktım. Bu ayrılık bana hiç iyi gelmedi. Kendimi kaybettim ilk zamanlar. Çok fazla arkadaşım vardı. Hemen hemen tüm amfi. Yaklaşık 300 kişi kadar. Kulüp faaliyetlerine katılıyordum. İngilizce kursuna gidiyordum. Derslerimi asla ihmal etmiyordum. Ama kötü bir alışkanlık edinmiştim. İnternetten tavla oynuyordum her gün sabahlara kadar. O zaman facebookta bu kadar oyun yoktu. Bir internet sitesinde oynuyordum. İnsanlarla sohbet ediyordum bir yandan. Ya fanusta büyümüş olmanın getirisi olarak çok saftım ya da...... Bilmiyorum işte...

Hayır! Artık geçiştirmemek için bu hesabı açtım. Herşeyi kendime itiraf etmek için bunları yazıyorum.

Evet. O zamanlarda libidom çok artmıştı. Pornografi içerikli paylaşımları takip ediyordum. Her gün en az 3-4 sefer mastürbasyon yapıyordum. Fakat birisiyle cinsel birliktelik asla istemiyordum. Bu internet üzerinden tanıştığım insanlarla yüzyüze tanıştığım da oldu. Fakat galiba çok şanslıydım ki başıma hiç bir şey gelmedi. 2013 yılına kadar... Artık facebookta oynuyordum oyunları. Yine ordan tanıştığım biriyle mesajlaşmaya başlamıştım. Ama onunla muhabbetimiz tutmuştu. 4-5 hafta sürekli mesajlaştık. Sonra telefonla konuşmaya başladık. O öğretmenlik okuyordu uzak bir şehirde. Nasıl olduysa, aşkım-canım muhabbetine başladık. İlk kez yapıyordum böyle bişeyi. 3-4 ay kadar daha konuştuktan sonra yüzyüze görüşmek istedik artık. Benim olduğum şehre geldi. Öğrenci evinde tek başıma kalıyordum. Geldi bende kaldı, benim teklifimle... Sonrası tensel yakınlaşmalar işte.. Sonra bana dedi ki. "Bu yaptığımız şey dinen çok yanlış, imam nikahı kıyalım." Tamam dedim. Neden dedim bilmiyorum. Nasıl dedim bilmiyorum. Birini bulmuş. Akşamüstü gittik. İki de şahit bulduk. Kıyıldı nikah. O akşam beklentileri de arttı. 'Seninle sex yapmak istiyorum' dedi. Yaptık. Daha doğrusu yapamadık. Bende vajinismus olduğunu anladık. O gece olmadı. Sonraki sabah, sonraki akşam derken.. Sonunda oldu. Korktuğum gibi bişey olmadığını anladım. Ve sex yapmayı sevmeye başladım.

Bu kişiyle ilişkimiz 2 yıl sürdü. Ama son 6 ayı benim için ölüm gibiydi.. Ayrılmak istediğim halde ayrılamadım. Sürekli olarak nikahı aileme söylemekle tehdit etti beni.. Bu tehditlerin sürdüğü dönemde yanıma geldi. Onunla konuşmamak için her şeyi yapıyordum evin içinde. Bir gece yatağıma geldi. İstemediğim halde, kurtulamadım elinden... İlk tecavüzümü de yaşamış oldum. Ertesi gün gitti. Ama beni tehditlere devam ediyordu hala. Yine bir depresyona girmiştim.. Bu sefer ergenliğimdeki gibi de değildi. Kendimden nefret ediyordum. Hayattan nefret ediyordum. Erkeklerden nefret ediyordum... Bu utançtan nasıl kurtulacaktım? Nasıl temizlenecekti ruhum?..

Nasıl delirdim?-4

Bu sefer ilaçları içtim. Hem de mektup yazmadan. Evde tek başımaydım. Bir cumartesi gecesiydi. Sabaha kadar hiç kimse beni aramazdı. Evime gelen olmazdı. Ve ölüm kesindi.... İlaçları içtim. Birşeyler olmasını bekliyorum. Uykumun gelmesini. Midemin bulanmasını. Bayılmayı... Gecenin 2si ve telefonum çaldı. İnanamadım. Annem arıyordu. Açmadım. Israrla aramaya devam ediyordu. 4.seferde açtım. "Kızım iyi misin?" diye feryat etti. İyiyim anne, noldu dedim. Rüyasında beni görmüş. İntihar ediyormuşum..... Onu teselli edip telefonu kapattıktan sonra ağlamaya başladım. Ben ne bok yiyordum böyle. Hayat bu kadar ucuz muydu? Ailemi üzmeye hakkım var mıydı??...
Tuvalete gittim ve kustum.. Midemdeki tüm ilaçları gönderdim şehir kanalizasyonuna. Ve sabah... 19 Nisan 2015 sabahı aradım tecavüzcümü. "Bitti" dedim. "Bitti. Bundan sonra ne bok yersen ye. Seni şikayet etmeyeceğim. Sen de hayatımdan çıkıp gideceksin.." Aylarca aradı mesaj attı. Hiç birine geri dönmedim. O da boşa savurduğu tehditlerinin hiç birini gerçekleştirmedi.

Şimdilik bu kadar yeter... Devamında çok daha ilginç ve acı şeyler var...