ILIŞKILER

Neden Güvenmiyoruz

Author

Üniversite 3. Sınıf öğrencisiyim , öyle böyle yıllardır yaşayıp , okuyorsakta , sanırım birçoğunuz gibi çoğu şeyi bende üniversite de yaşadım. Hem de %80 olmak şartıyla. Şuan da bile tüylerim diken diken olmadı değil , nerden başlayacağımı bilemiyorum. Önce anılara bir double rakı enjekte etmekle başlıyorum. Herkesin ilkokulda aşık olduğu bir kız olmuştur sanırım. E tabi bende eksik kalmadim , benimde vardı. Orta okulda bayaa samimi olduk Ama o bana hep kanka derdi. E oğlum erkeksin kanka diyor neyin peşindesin sen di mi ? Hiç bir zaman kalkıpta açılamadım. Neyse öylece bitti ortaokul , mazi kalbimde yaradır mısralarıyla birlikte. Liseleri farklı okullarda okumaya başladık. Ama yine de iletişim halindeydi k konuşuyorduk. Lise 1 de ben naptım nettim buna açıldım. Tabiki telefondan mesaj atarak. Nerde bende yüzyüze açılacak yürek. Tam da beklediğim gibi bu bana ben seni arkadaş olarak görüyorum dedi. Lan ergeniz zaten gururdan öldüğümüz zamanlar. Bende yapıştırdım direk cevabı o zaman bir daha görüşmeyelim diyerekten. Neyse lise yılları farklı farklı kızlarla geçip gitti ilk aşkım aklımın ucundan bile geçmiyor , e zaten görmüyorum , tek bildigim o zamanlar sevgilisi olduğu. Dershaneye gittim falan derken o zamanlar uni sınavına girdim çıktım, sonuçları bekle tercih yap , tuttur derken bir şekilde bir bölüme yerleştik. Tabi bir heyecan var. Şehir dışında üniversite okuyacaksın ve tabiki ailen olmadan.. Neyse gittim üniversite ye kayıt oldum , deli atıyorum, yok şimdi burda çok kız var artık rahatım ye iç sıç yat modu başlayacak hayatımda. Okul başladı , ilk bir sene zaten nerdeyse alışma evresi şehire ve ortama.. e tabi kız ortamı ve alkol olmadı dersem yalan söylemiş olurum , öyle böyle takıl derken üniversite 1. Sınıfı devirdik ve 2. Sene başladı. O günü hiç unutmam . İçimde böyle anlamsız bir dalgalanma vardı sebebini anlamadığım . Ev arkadaşımla evde pinekleniyorken , (evde kaldığımı da belirtmiş oldum) bir sosyal medya uygulamasında bir hesaptan mesaj geldi birden bire . Kim la bu dedim , bi baktım "o". Şaşırdım , çok şaşırdım , insanın aklının ucundan bile geçmez. "Nasılsın " yazmış. Ulan 5 yıl gecmis ne nasılsını? ! Mutlu olmadım değil yine de... Denize dökülen sıçtığın bokun , yüzdüğün denizde sana rastlaması gibi birşey bu olay. Neyse konuşmaya başladık bu ardından sende mi ... üniversitesinde okuyorsun demesin mi.. "sende mi derken?" Dedim ve bi 10 dk kendime gelemedim. Meğersem benden 1 sene sonra gelmiş uni okumaya, okudugum şehire. Beyinde bir karıncalanma falan.. neyse bu mutluluk ve şaşkınlık tramvasını da atlattım, 2 3 saat kadar konuştuk ama ben nasıl mutluyum nasil bağırıyorum sanırsın evde insan bağırmıyor. tabi ben hemen numaramı verdim bir bahane uydurup, yaz istersen bana burdan dedim. O da yazdı hemen...müsait olduğumuz bir gün buluşalım dedik anlaştık , sonra daha da hiç konuşmadık. Yaklaşık 1 hafta sonra okuldan dönüyorken bi baktım o arıyor . Tam da doğum günüm tabi onun bundan haberi yok. İşin yoksa buluşalım dedi tamam dedim neyse. Giyindim miyindim geçtim Cafe nin önünde onu bekliyorum heyecandan pimi çekilmiş bomba gibiyim. 5 dk geçmeden o geldi , kafamı bir kaldırdım bütün çocukluğum karşımda , ne gülüşü değişmiş ne bakışları.. oturduk konustuk sohbet ettik derken gün bitti ben bunu yurda bıraktım falan. Dönerken kendi kendime söyleniyorum ulan bence bu taktiri ilahi demekki , yok işte aşk tesadüfleri sever falan . Tipik hemen ilişki düşüncesine manipüle olma moduna girdim. Böyle böyle bir kaç kere daha buluştuk eskilerden bahsettik ben buna yine kendimi belli ettim falan. Bir gün bize geldi yakınlaştık şarap içtik derken bi baktım beraberiz. Yaklaşık 2 ay hep beraberdik ve hayatımda şuana kadar ilişki konusunda yaşadığım en güzel iki aydı, ama niyeyse dokunamıyordum ona , ilişkiye girmek istemiyordum. Ama o bunu çok istiyordu.ben olmaz dokunamam diyordum. Neyse tabi bu 2 ay boyunca nerdeyse her gün bizde kalıyordu. Akşama kadar arkadaslar ile akşam dan sonra da onunla vakit geçiriyordum. Neyse yine bi gün bi arkadas çağırdı gel arkadaşlar var iyi çocuklar tanıştırayım diye falan neyse kaynaştık hemen arkadaşlar ile oturuyorum , her erkek ortamı gibi bizde de kız muhabbeti dönüyordu. Ordan ahmet çıktı kanka bi kız buldum efsane alkol aç ya da 50 lira ver yeter falan . Diğeri de Adı ne la? Dedi. Adını söyledi. Diğeri ordan lan sen bunu yeni mi hallettin bütün şehir kızın üstünden geçti aq tepkisi verdi. Lan bana herşey toz pembe çocukluk aşkım ile birlikteyim falan hiç dikkatimi çekmiyor. Digeri dediki şu orospunun fotosunu göster bakayım dediğim ile aynı kişimi. E tabi onlara gösterince bende gördüm. Bi baktım o. O an varya o an, bildiğin bütün volkanik dağlardan çıkan volkanları topla , başımdan aşağı çekilen kanın o hızı ve sıcaklığının yanından geçemez. O an kör olup fotoyu yanlış görmüş olma ihtimalimi bile düşündüm. Biri kibrit çaksa alev alırdım anında. Yazıda hiç bahsetmedim ama ben Biraz soğuk kanlıyımdır. Şimdi diyeceksiniz ki bu konuds ne kadar soguk kanlı olabilir bir insan ? Tamamen olmasamda Oldum iste ortamdan kaçacak kadar. Bir anda modum düştü falan yalandan elime telefonu aldım . bunlar anladı tabi noldu olum biseyin mi var deiler hemen. " kanka lar kızla kavga ettim şimdi onun yanına gidicem yarın görüşürüz artık " diyerekten kaydım yanlarından. İçimde böyle burukluk , mide bulantısı , üzüntü , aldatılmışlık, ne kadar duygu isimlendirmek isterseniz isimlendirin hepsi var işte.. gittim eve bi duş aldım kıza da " Yarın şu senin benimle çok istediğin seyi artık yapalım hala istiyorsan " diyip yarın için eve çağırdım , bu tabi hemen" tamam onca zamandir bunu bekliyordum ama sen emin misin bak sonra vazgeçiyorsun gelince ben" dedi. Gel dedim gel sen gel bu sefer vazgeçmek yok. biraz konuştuk sonra uyuyorum ben diyip , gecenin karanlığına ve sessizliğine bıraktım kendimi . Bir gram uyuyamadim dört bir yandan kuşatılmış şehir gibiydim bildigin , yağmurda ıslanmış , üşüyen ve gidecek yeri olmayan bir sokak köpeği gibi.. velhasıl kelam sabah oldu, öğlen oldu , bu geldi. Önce biraz oturduk falan buna durup bi anda hadi yapalım dedim. Bunun yüzünde güller açtı tabi vay aq. Neyse sen odamda takıl ben hemen geliyorum duş alıp dedim. Banyoya girdim aynada kendime bakıyorum napacaksin diye düşünüp kendime soru soruyorum.. 5 dakika sonra odaya geri döndüm bi baktım bu çırılçıplak soyunmuş beni bekliyor bile. Benim aklımda bunu bi güzel halledip s.git demek vardı ama yapamadım. Başladım bi anda bağırıp çağırmaya. Tabi bu şaşkın ne olduğunu anlamadı... anlattım buna bunun ne bokları yediğini ve neler öğrendiğimi..bundan 2 ay once mutluluktan gökyüzünden bağıran ben , simdi yerin en dibine inmis bir şekilde acıdan bağırıyordum bu deli gibi ağlıyor bahane üretmeye çalışıyor. Lan bunun bahanesi mi olur!? Bu hala melül melül bana bakıyor ağlayarak , içimde acı.. Neyse bütün içimi döktükten sonra çıkardım cüzdan dan bi 100lük , al dedim bu da senin hakkın millet e uyguladığın tarifeden üstünü giy sonra da s.git.. bu hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam ederken bir yandan da üstünü giydi. Sonra da gitti.. Bende biraz da olsa içimi rahatlattım (sözde).. o gün bu gündür ne bu olayı unutabilirim, ne de bir kadına güven dolu gözler ile bakabildim-ne de bakabilirim... şimdi siz söyleyin arkadaşlar, nasıl güvenelim ?