ILIŞKILER

Ben kimim,neyim ?

Author

22. senesine geçtiğim hayatımda son yıllar da canımı acıtan bu meseleyi paylaşmak istiyorum.

Ben alevi bir ailenin cocugu olarak dünyaya geldim bu benim tercihim değil.Baba ocağımda annem ve babam genellikle arapça konusur,arap alevisi oldugumuzdan dolayı buna karşın ben arapça bilmiyorum ve Türkiyede doğup büyüdüğüm için türkçeyi ana dilim kabul ediyorum ve kullanıyorum.Olgunlaşmaya başladıgım zaman ailem bana günlük yaşantıda,arkadaş çevremde,devlet kurum ve kuruluşlarında alevi olmamın göstereceği sıkıntılardan bahsetmeye başladı.Ben ise kulağa komik gelen bu anlatımlara karşı çıkıp tepkimi o günden itibaren vermeye başladım, karşımdaki insana kötülük etmedikten sonra ortak bir gayede oldugumuz zaman dilin,dinin,ırkın ne önemi var diye düşündüm ve her zaman bunu savundum.Sizce de olması gereken bu değil mi ? Zaman ilerledikçe eğitim ve iş hayatımda girmeye çalıştıgım ortamlarda ilginç söyleyişler ve malesef ailemi haklı çıkaran konusmalara şahit oldum.Uzun süre zaman geçirdiğimiz bir arkadaşım beni çok sevdiğini bir dostu ve kardeşi olarak gördüğünü ama evine ailesi ile yemek yemeğe davet edemediğini bunun sebebin alevi olmam oldugunu söylediğinde ilk kırgınlıgımı yaşamıştım.Benimsemediğim ve ne oldugunu bilmedeğim birşey için bu şekilde yargılanıyordum bu benim arkadaşımın ailesinin kötü bir davranışımıydı bence hayır bu tabuyu yıkmak için benim gibi düşenen arkadaslarımın da aileleri ile uygun bir kontak kurmaları düşüncesindeyim.Ben hayatımda benim için değerli olan bana emeği geçmiş bir insanı sırf mezhebi veya herhangi bir şeyi ailemden farklı diye onların karsısına cıkaramayacaksam ailemde bunu karsı cıkıp benim yanımda olmayacaksa bana anne veya babalık yapmalarının bir anlamı yok diye düşünüyorum.Her neyse asıl canımı yakan meseleye gelelim bu yazıyı yazmama sebep olan yaklaşık bir sene önce bir kıza şiddetli bir sevgi besliyordum çok iyi anlaşıyor yanında kendimi çok mutlu hissediyordum.İlişkimiz ilerlemeye başladıgında artık gelecek konusmaları yapıp plan kurmaya çalışıyorduk.Kız arkadaşımın abları ile tanışmıştım efendi bir insan oldugumu kardeşlerini mutlu ettiğim için beni beğendiklerini söylemişlerdi aynı şeyi kız arkadaşım da söylüyordu bütün kız takımının beni tanıması sonucunda artık ev ortamında konusuldugumu ve olumsuz bir geri dönüş olmadıgı için kızın ailesi ile tanışmak zor olmayacak diye düşünmüştüm.Bende bu çok sevdiğim kızı hayatımda ki en önemli insan olan her erkeğin meleği Annem Türkan Sultana anlatım.Hayatımın en güzel zamanlarıydı ama bu zamanlara ilk darbe annemden geldi ilişkimiz ilerleyince kız tarafı bizim mezhepten olmadığı için ve türklerin alevileri hiç sevmediği düşüncesi ile kız isteme durumu olursa yanımda olmayacağını öğrendim.Benim için tam bir tez çöküşü olmuştu bunca zaman arkadaşlarımı,ailelerine,şeflerime,müdürlerime karşı savunduğum düşünceyi en yakınımda ki insana bile geçirmemişim ne kadar dil döksem de annem benim de alevi oldugum için kızın ailesinin beni istemeyeceğini söyledi,yanıldıgını açıklamak istedim ama nafile çok üzülmüştüm,kırılmıştım 1 gün önce 7 ay sonra baba ocagına gelmiştim sabahı geldiğim yere geri dönme isteği hissettim ve döndüm.Kız ardaşıma bu olayı anlattıgımda haliyle sert bi tepki ile karşılaştım o da kırıldı.Gel git zaman annemle konusmalarızın da faydasıyla annem hata ettiğini anladı ve bizden özür diledi.Bu problemden sonra en önemli meseleyi ortadan kaldırdığımı düşündüyordum ki betona toslamam gerçekleşti.Annem haklı çıkmıştı kız arkadasım bu olaydan bir ay sonra ailesi ile yaptıgı konusmada benden bahsetmiş ve beni çok yaralıyan cevapları almıştı.Evet ailesi alevi oldugum için beni istemiyordu daha kötüsü de sevdiğim ve beni seven kız ailesini bu konuda karsısına alamayacagını söylemişti bu olaydan sonra hayatımın en mutlu zamanları ,içimde alev alev yanan bir aşk gün geçtikçe dinmeye başladı ve en sonunda bitti.Bu olay beni çok yaralamıştı ve toparlanmam çok üzün sürdü o gün bu alevi damgası ile doğduğuma lanet etmiştim. Arap kökenli doğdum,türkçe konusuyorum,bayrağa tapıyorum,türk milli takımını destekliyorum,dine inanmıyorum ama müslümanlığın bütün müslümanlara ön gördüğü hoşgörüye ve iyiliğe çoğu kişiden daha çok sahibim,her türk evladı gibi bende askere gidecem belki o bayrakta benim de kanım olacak o zaman kabul etmeyecek misiniz beni,Evlatlarını sizin yaptıgınız gibi sevip,korumam ve kollamamdan daha mı önemli mezhebim.Bu bayragı seviyorum,bu insanları seviyorum,burda doğdum ,burda doydum,TC kimlik kartına sahip bir vatandasım daha da anlatamadıysam siz söyleyin

ben kimim,neyim ?