HIKAYE

Bir Büyüteçle Yaşamak

Author

Hiç bir doktor bana bipolar demedi. Bipolar spektrumlarından birini yaşıyorsun dedi. Ama bi dolu travma var ve bu duygusal karmasaya neden olan şey biyolojik bir bozukluk mu diğerleri mi emin olamıyoruz. Hic manik atak yaşamadım. Hipomaniymiş yaşadıklarım. Adı her ne ise artik yorgunluktan ölmek üzereyim. Doktorum manik atak gecirmemden korktuğu için zihnimi durgunlaştıran bir ilaç reçete etti. Sorun su ki hipomanilerimi seviyorum. Ancak depresif ataklarını kaldıracak gücüm kalmadı. Dün gece uykuya dalarken kalkıp bi paket ilaç icmeyi tasarladim. O sırada kızım uyumamisti bana gulumseyip beni öpüyor ve bana sarılıyordu. Hayır bunu yapamazdım. Yapamam. Onlari terkedip yapayalnız bırakamam. Ama yaşayamıyorum. Yemin ederim ki yaşayamıyorum. Elimde bir büyüteç var. Hipomanik ve ya dengede isem tüm güzel seyleri kocaman görüyorum büyütüyorum. Mutluluktan deliriyorum. Yaşadığım onca travma minicik kalıyor. Ama depresif isem büyüteç birden kötü anılara sorunlara ve kaldırıp rafa sakladığım anılara odaklanıyor. Ruhumda hissettiğim acıyı fiziken göğsümün ortasında hissetmeye başlıyor ve gözlerimden dökülen yaşlarla kalakaliyorum. Bugün de böyle bi gün. Adım la loba. İçimde kemiklesmis bir yasama sevinci var evet ama onlara sarkilar soyleyecek enerjimi kaybettim. Hükümsüz değildir. Bulan varsa getirsin yalvarırım.