ILIŞKILER

Ardından

Author

Açıkcası bugün pek keyfim yok, yazasımda yok aslında...Bugün de tam gün çalışıyorum, yani akşam 6'ya kadar buralardayım.Normalde yazarken bir çocuk beliriyor klavyeden muzurca kalbime işleyen, ama bugün bunu yakabilir miyim bilmiyorum...

Osman'da kalmıştık en son.Beni nasıl terkettiğini, o yıl ben lisede kaldım. Zaten en yakın arkadaşlarımla da küsmüştüm.Ben ikizler burcuyum, hatta tam bir ikizlerim.Bağ kurduğum insanlardan kolay kolay vazgeçmem.Yerine göre de sabırlıyımdır, ama birşeyler gözüme batıyorsa ve karşımdaki insandan daha cazgır olduğumun bilincindeysem önce heryeri darmaduman eder öyle giderim yada karşımdaki benden daha cazgırsa sessiz sedasızı tercih ederim, benim arkadaşlarımda bana nazaran daha baskın tiplerdi, ve bende zamanla rahatsız olduğum şeylerden ötürü onlardan uzaklaşmaya başlamıştım. Zaten ikisininde sevgilisi yoktu ve ben Osmanla zaman geçirmekten daha çok keyif alıyordum.Öylece küstük biz,tabiki yeni arkadaş grubum olmuştu sınıftan, zaten en yakın arkadaşlarımda başka sınıftalardı. Mine ve Seda yeni arkadaşlarım, Seda gayet normaldi ama Mine farklı bir kızdı, benim omuzlarıma geliyordu, hatta büyükçe de bir burnu vardı. Ama kızın garip bir çekiciliği vardı, arkadaş olana kadar da farketmemiştim açıkcası. Bu Mine'nin sevgilisi vardı, adı Ferdi çocuk İstanbul'da oturuyor ve en önemlisi ateist. İşte Mine böyle tuhaf tuhaf kitap okurdu, eroinman veya şeytanla alakalı benim okumaya bile korktuğum kitaplar.Bi ay sonra ben iyice Mine gibi olmuşum; bangır bangır Metallica dinliyorum, Marliyn Manson dinliyorum, ayy hatırlıyorum bazen başım ağrırdı Sezen Aksu falan dinlerdim sessizce :)) Kimden neyi saklamaya çalışıyorsam artık :))

Tabi ki zamanla bende aynı tarz kitaplar okumaya başladım, işin tuhafı korkunç gelmiyordu artık. Ateistlik nedir, satanizm nedir, birde nedendir bilmem haç işareti bile kazımıştım okuldaki sırama.Ateist falan takılıyoruz ama haç işlerim sırama :D O derece özentiydik. Buarada benim dedemde babannemde hacı, anneminde başı kapalı, babamda hayatta alkol içmez, kahveye gitmez. Yani böyle bir ailenin resmen zamanla absürtleşen kızı olup çıkıveriyordum.Benim babam işi gereği hep şehir dışında oluyordu, bizim herşeyimiz daha çok annemdi, herşey onun üstündeydi.

Şimdi ele alırsak en yakın arkadaşlarımla görüşmüyordum, yeni acaip arkadaşlar, hayatımdaki en büyük aşkın beni terketmesi ve kesinlikle beynimi felç eden o metallica şarkıları...Hal böyle olunca o yıl sınıfta kaldım, hı birde değişen ortamım yüzünden kuzenlerimle de pek görüşemiyorduk,açıkcası çokta umursamıyordum çünkü rockıydım, öyle cool takılıyordum.Ayağımda hergün farklı bir vans, simsiyah küt saçlarım, kapkara boyadığım gözlerim...Ay hiç unutmam bir gün babannem 'ya kızım şöyle satanistler gibi simsiyah giyiniyorsun komşular soruyor bu niye böyle giyiniyor diye, giyme şöyle şeyler' diyordu.Sonrasında işler tabiki daha da ilerledi, biz bir gün İstanbul'a trenle kaçtık, Mine ferdiyle, bizde kiminle gezmiştik hatırlamıyorum.Akşama geri eve döndük, aradan bir hafta geçti, akıllı ben trenin biletini sakla. Çocukluğumdan beri herşeyi saklardım,anısı olduğunu düşünmem yeterliydi, ama be salak kızım niye saklarsın bileti tamam saklada bari iyi bir yere sakla. O gece annem beni bir dövdü, oklavayı tam 3 parçaya böldü. Hala bacağımın bir yerinde çukurluk durur. Sonra ben üniversiteyi kazanana kadar annemle hiç anne-kız gibi olmadık. Hep tersine davrandım.i Çünkü ben asiydim, çünkü rockcı olmak cool olmak bunu gerektirirdi...Şimdi ki aklım olsa hiç kötü davranır mıydım anneme ama çok aksiydim, annem ne derse ben tersini yapıyordum. Akşam yemeklerini bile kavgasız yiyemez olmuştuk, bende odamda tek başıma yemeye başlamıştım, işin tuhafı artık zorla dinlediğim o karanlık müzikler benim parçam olmuştu, karanlık görmeye, karanlık davranmaya başlamıştım. Sigaraya başladım, derslerde deftere birşeyler karalıyordum sürekli, haç işaretleri, saçma sapan bir sürü şeyler...Neyse bugün bu kadar yeter içim karardı yazdıkça ve hatırladıkça,Allah'tan bu akşam annemlere gideceğiz de eşimle,onu bi görüp kocaman sarılayım, öpeyim canım annem benim...