HIKAYE

Hep sıfır noktasında kalan bir etkisiz elemanım.

Author

2013 Erzurum kışı.
Hiç kendinizi -15 derecede çaresiz ve yalnız hissetmiş miydiniz? Burnunuz üşümüş elleriniz üşümüş ve artık ayak parmaklarınız acımaya başlıyor. Kaldırımlar hep buz. Ayakta kalmak için ayrı bir çaba sarf etmeniz gerek. Hele benim gibi sahil şehri çocuğu iseniz hiç alışık olmadığınız durumlar.
Peki ne işim vardı benim o zaman gecenin 10'nunda caddelerde.
Arayış içindeydim. Bana güç verecek bir hedefin arayışı içerisindeydim.
İşte o zaman karşılaştım âmâ bir amca ile. Uzaktan izledim bir süre. Eski bir mont elinde değnek büyük ayaklar ve buz tutmuş kaldırım. Yardım etme isteğini eyleme dökmek için yanına geldim ve selam verip gideceği yere kadar eşlik etmeyi teklif ettim. Yakınmış zaten 200 metre ilerde otobüs durağına gidiyormuş.
Belki de o an bendeki ruh halini anlamış olacak ki "görüyorsun işte bu halde mücadele etmeye devam ediyorum. Zaman durmuyor ve hayat her şeye rağmen devam ediyor daha gençsin mücadele etmekten yılma..."
Hayata yön veren hikayeler veya hayata dair ders içeren hint filmlerinde gibi hissettim kendimi.
O çocuk büyüdü ve büyük adam oldu.
Aslında hiç bir bok da olamadım. Evet verdiği nasihat o an beni güdüledi çok şey başardım ama hep kendimi eksik hissettim. Her zaman daha büyük mücadele için mücadele ettim. Ve hiç bir zaman da başaramadım. Hep sıfır noktasında kalan bir etkisiz elemanım. Galiba Eriksonun benlik bütünlüğüne karşı umutsuzluk halindeyim. O bu muydu emin de değilim.
Aman hiç olmazsa olmayacak öğrencilerime anlatabilecek hayat ihtiyar-i bir hikayem olmuş oldu.