TARIH

#okulanım ilk hayal kırıklığım

Author

sene 98-99 istanbulun güngöreninde oturan ufak tefek sarışın büyükler tarafından çok sevilen ama yaşıtlarından beklediği ilgiyi görememiş bir çocuk olarak  ilk okul bitmiş   6 ya yeni geçmişiz daha okulun ilk günleri ama iki yıldır deliler  gibi çocukça sevdiğim kıza nasıl açılsam diye düşünüyorum. o senenin yazında memlekete gittiğimiz için çok severek giydiğim kara lastiklerimide yanımda getirmişim rahat ya onunla top oynuyorum geziyorum falan. memleketten döndüğümüzde babamın iş için başka bi şehre gitceğimiz haberiyle yıkıldım. kafamdaki tek soru onu bir daha nasıl görecektim.. günler yaklaşıyor ben nasıl konuşurumun hesaplarını yapıyordum.. gitceğimiz garanti olduğu için derslere girmemeye okulun sadece giriş çıkşlarına gitmeye başladım sadece onu görmek için.. ve kafaya koymuştum o ay yüzlü müthiş gülüşlü ki bir daha o gülüşü unutamıycağımı düşünemezdim...  gitmemize birgün kala konuşacaktım.. neyse vakit geldi çattı okulun kapısında çıkış zilini bekliyorum heycan dorukta üstümde ne var ne giymişim unutmuşum. ve zil çaldı. kız ve bir kaç arkadaşı kapıda belirdi ben tam adını söyleyecekken gözlerini bana çevirdi yukardan aşşağıya bakmaya başladıııııı ve film koptu bastı kahkayı  bende şöyle bir ayaklarıma baktımkii ayaklarımda kara lastikler  o hala gülüyordu.... ve ordan koşarak uzaklaştım... yıllar sonra facebooktan buldum kızı.... belki başka bi hikayede onuda anlatırım ;)