HIKAYE

Bize iki aşk acısı, biri açık.

Author
Bize iki aşk acısı, biri açık.

Yıllardır görüşmediğim lise arkadaşımın arkadaşını beğendim ben. İlk etapta sadece beğendim, çift click ve koca bir kalp... İnstagram benim onu tanıyor olabileceğimi düşünmüş. Fotoğrafını görünce ben de tanıyor olmam gerektiğine emin oldum.

Pardon ama biz seninle nereden tanışmıyoruz!

Lise arkadaşım olan Özlem'e pas attım hemen. Yıllardır görüşmüyoruz sonuçta, pat diye Özlem, ben senin arkadaşından hoşlandım, beni tanıştırsana denmez. Mecbur önce geçmiş yılları yad etmek, havadan sudan, işten güçten bahsetmek gerek.

Tabii bu da zorlu bir süreç. Kız, ona yürüdüğümü de düşünebilir.. Yanlış anlamasın diye ekstra arkadaşça yaklaştım. Sınıftaki diğer karakterlerin dedikodusuna, Özlem'in ailesine, geçen sene biten ilişkisine kadar gitti muhabbetler. Ben konuları kapatmaya çalıştıkça o derinlere dalmakta ısrar etti. Milyon tane ilgimi çekmeyen konuda bilgi sahibi oldum. Yok çocuk buna evlenme teklif etmişmiş, yok söz kestikten sonra Almanya'ya dayısının yanında çalışmaya gitmişmiş... Boş beleş muhabbetler...

Bu arada kız canımlı cicimli konuşup samimiyeti yukarı çektikçe ben de arkadaşça hitap sözcüklerine abanıyorum. Kız da geri yok ama belli, niyeti bozmuş. O tatlım bebeğim dedikçe ben kanki, cnms, dostum tarzı söylemlere yöneliyorum. O çok kibarsın, komiksin vs. iltifatta bulundukça, ben, yok hacı, ne alakası var moruk, abartma kardo modunda takılıyorum...

Kız öyle bastırdı ki arkadaşını soramadım bile. İnstagramındaki o kız kim diyebildim sadece. Niye soruyorsun diye ters cevaplar verince tanıyorum sandım deyip geçiştirdim. Niyetimi bile belli edemedim:(

Nasıl olduğunu anlamadan ertesi gün Özlemle birlikte yemek yiyorken buldum kendimi. Selam verdik borçlu çıktık resmen. Kız, ben lisedeyken sana aşıktım ama karşılıklı olduğunu bilmiyordum falan bir girdi muhabbete, söz söyleyemeden sevgili olmuş sayıldık. Ben böyle taklaya gelmedim ömrümde. Hatun nikah salonunu seçmiş, davetiyeleri bastırmış da bi koca eksikmiş, o boşluğu da selam vererek ben doldurmuşum.

Çok geçmedi en yakın arkadaşıyla tanıştırdı beni. O ilk görüşte aşık olduğum kızla. Gözlerim yaşardı önce, çekine çekine tokalaştım, kaderime ve salaklığıma isyan edip oturdum yerime. Kız nasıl tatlı, nasıl kibar, nasıl kafa... O konuşunca hayat duruyor, kuşlar Chopin'in piyanosu eşliğinde dans ediyor, gökkuşağı beliriyor...

İki hafta oldu neredeyse. Hala ayrılmadım sözde sevgilimden. Ben öküz gibi davrandıkça da daha çok bağlanıyor. Bu nasıl bir sistem hatasıdır anlamadım gitti zaten arkadaş! Bu saatten sonra ayrılmak da mesele...

Şu an sevgilim, aşık olduğum kız ve ben oturduk, aşık olduğum kızın yeni tanıştığı çocuğu çekiştiriyoruz. Çocuk özünde iyiymiş ama çok öküzmüş... Olum başkasının aşkıyla sevgili olan ilk lavuk kimse hemen ayrılsın da herkes sevdiğine kavuşabilsin lan. Kaydırma yaptık muhtemelen ilişkilerde. Ondan aşk acısı çekiyor herkes.