SEYAHAT

Doğu'nun ulaşmaktan kaçtığımız sevgisi.

Author

'' Biz Batılıların, Doğu düşüncesinden öğrenebileceğimiz o kadar çok değerli şey var ki! Hep aynı şeyleri arıyoruz… Kendimizi bilmeyi, kişisel büyümeyi, iç huzurunu.''- Leo Buscaglia

2016 Şubat ayında annemi kaybettikten sonra, annemin hayallerini ve adını yaşatmak için bir yola çıkmıştım... Çocukları sevindirmek, onlar adına bir şeyler yapmak annemin hayattayken en büyük hayallerinden biriydi. Bunun için sosyal medyada köy okulları için bir yardım kampanyası düzenledim. İlk yardım gönderdiğimiz okul Şırnak'ta bir köy okulu oldu. O çocukların fotoğraflardaki mutluluğunu görmek hiç tahmin etmediğim bir şekilde yaşadığım acıyı biraz olsun hafifletip, hayata tutunmama sebep olmuştu. Bence yaşadığımız her şeyin bir anlamı var. Bu işe başlarken ben de bilemezdim, ilk yardım gönderdiğimiz okulda bir gün annemin adına kütüphane açılacağını ve benim de yolumun Doğu'ya düşeceğini... :)

Kütüphane açılışı vesilesiyle 2 hafta önce Şırnak'a gittim... Havalimanında uçağı beklerken ilk defa bu kadar suratı asık insanları bir arada gördüğümü fark ettim. İnanılmaz mutsuzlar. Çalışma imkanın kısıtlı, bulunduğun yer Batı'nın neredeyse 50 yıl önceki hali. Bunun yanı sıra medyadaki algı operasyonu yüzünden gördükleri dışlanma psikolojik olarak onları oldukça olumsuz etkilemiş durumda...

Doğu'nun ulaşmaktan kaçtığımız sevgisi.

 Gittiğim okul klasik bir köy okulu. Okul müdürünün ve öğretmenlerin emeğiyle geliştirilmeye çalışılıyor. Kütüphane açılışından önce sınıfları gezdik. Her girdiğim sınıfta klasik ''Ne olmak istiyorsunuz çocuklar?'' sorusunu sordum. Cevaplar çok şaşırtıcı olmadı. ''Jandarma, Polis, Asker, Öğretmen'' farklı cevap veren birkaç öğrenci vardı sadece. Sebebini sorduğumda ise aldığım cevap daha da içler acısıydı bence. Evimizi, okulumuzu, ülkemizi koruyorlar. Bu bahsettiğim çocuklar henüz ilkokula gidiyorlar ve her gün kim bilir hangi konuşmalara, hangi olaylara tanıklık ediyorlar ki hafızalarında sadece bu meslekler var.. Umarım annemin adıyla yaşayacak olan bu kütüphanedeki kitaplar, o güzel çocuklara yeni mesleklerin, yeni yolların, yeni mutlulukların ve bilginin ışığı olur...

Doğu'nun ulaşmaktan kaçtığımız sevgisi.
Doğu'nun ulaşmaktan kaçtığımız sevgisi.

Okulun öğretmenlerinden Aslı hoca ilk tayin olduğu yıllarda, çocuklara bir hikaye okurken bir yerde ''asansör'' kelimesi geçmiş. Çocuklar asansörün ne demek olduğunu sormuş fakat Aslı hoca okulda internet olmadığı için tarif etmekle yetinmiş. Anlamamış, hatta Aslı hoca uzaydan bahsediyor muamelesi yapmışlar. 2017 yılındayız ve oradaki birçok çocuk belki de hala asansörün ne olduğunu bilmiyor. Ama ufacık şeylerden mutlu olmayı kesinlikle çok iyi biliyorlar. Bir uçurtmanın peşinden koşmak ve sadece özgürce gökyüzüne bakmak için yaşıyorlar...

Doğu'nun ulaşmaktan kaçtığımız sevgisi.

Demem o ki, ideolojilerin önemi kesinlikle yok. Tüm bunları yazış sebebim, ben Şırnak'a gideceğim dediğimde insanların verdiği olumsuz tepkilerdi. Herkes gidip vakit geçirmeli bence Doğu'da. O sıcaklığı, aile yapılarının kuvvetini gördüğünüzde, sahici mutluluğun ne demek olduğunu anlayacağınıza ve iç huzurunuza kavuşacağınıza eminim.