ILIŞKILER

Sizin hiç sevgiliniz öldü mü?..

Author

(10 bölümlük hikâye)

SİZİN HİÇ SEVGİLİNİZ ÖLDÜ MÜ?.. (7.Bölüm)

Elena donup kalmıştı...
Hiç beklemediği bir cevaptı bu...
Yanlış anladığını zannetti...
Sadece "Nasıl yani!" diyebildi...
Şaşkındı...

Adam gayet sakin bir şekilde yineledi: "Evet, o bu sabah öldü..."
Ardından da ayağa kalktı ve cebinden cüzdanını çıkardı...
Tıpkı taksiciye yaptığı gibi, içinden yine bir yüz lira çekip masanın üzerine koydu...

Elena onu hayretle izliyordu...
Ama tek kelime edemedi...
Adeta kilitlenmiş gibiydi...

Adam: "Özür dilerim, gitmek zorundayım" dedi, sandalyede put gibi oturan udi kadına...

Masadan kalkıp bir adım attıktan sonra aniden durdu...
Gece boyunca ilk kez kadının yüzüne baktı:
"Sizden bir şey isteyebilir miyim?.."

"Tabii..." diye karşılık verdi kadın...
Ama hâlâ sersem gibiydi...
Sadece ayakta duran adamı süzüyordu...

Adam, "Benim için bir şarkı söyler misiniz?" dediğinde ise, ne istediğini bile soramadı...
Zaten buna gerek kalmamıştı...
İlk kez uzun bir cümle kuran adam:
"Tarzınıza uygun değil ama; eğer biliyorsanız, 'Ölünce sevemezsem seni'yi söyler misiniz?" dedi...
Kadın "Evet biliyorum, memnuniyetle söylerim...
Ama gidiyorsunuz!.." dedi, sitem eder gibi...

"Siz söyleyin...
Şarkıyı benim dinlememe gerek yok, bu onun için" dedikten sonra kapıya doğru yürüdü...

***

Dışarı çıktı, meyhanenin önünde durdu ve bir sigara daha yaktı...
Yağmur iyice hızlanmıştı...
Kapıdaki görevli yanına gelerek: "Aracınız var mı, taksi çağırayım mı?" diye sordu...
"Gerek yok, teşekkür ederim" karşılığını verdi...
Bu sırada da, içerdeki müzik faslı tekrar başlamıştı...
Elena'nın kadife gibi yumuşak sesi, kapının önünden duyuluyordu...

Sigarasından derin bir nefes alıp dinlemeye başladı...

Toprağından dönsün yüzüm...
Ölünce sevemezsem seni...
Kan ağlasın iki gözüm...
Ölünce sevemezsem seni...

Hak rahmetin görmeyim...
Gonca gülün dermeyim...
Muradıma ermeyim...
Ölünce sevemezsem seni...

Yaşamak yıldızlarda...
Seninle olmak istiyorum...
Sevişmek hüner değil...
Yanında kalmak istiyorum...
Yaşamak hüner değil...
Seninle ölmek istiyorum...

Ben bu yerde ölsemde...
Ay yüzlüm yine elde...
Muhtaç olayım namerde...
Ölünce sevemezsem seni...

Yaşamak yıldızlarda...
Seninle olmak istiyorum...
Sevişmek hüner değil...
Yanında kalmak istiyorum...
Yaşamak hüner değil...
Seninle ölmek istiyorum...

Şarkı bitene kadar kapının önünde çakılıp kalmıştı...
Tıpkı bir heykel gibi duruyordu...
Sanki ayakta ölmüştü...
Ne parmaklarının arasındaki sigaranın söndüğünden haberi vardı, ne de kapıdaki görevlinin başının üzerine şemsiye tuttuğundan...

Gözlerinden süzülen yaşlar görevini tamamlamış, yerini boğazından düğüm düğüm gelen seslere bırakmıştı...
Ağlıyordu...
Hem de hıçkıra hıçkıra...

Şemsiyeyi tutan adamın, "İyi misiniz, içeri geçmek ister misiniz?" demesiyle toparlandı...
Adama bir kaç saniye boş gözlerle baktı:
"Hayır, bana bir taksi çağırır mısınız!.." dedi....

ADNAN SÖKMEN

(DEVAM EDECEK)

Sizin hiç sevgiliniz
öldü mü?..