Derdini büyük zannedenler burada

Author

Bazen sözleri olmayan şarkılar insanın yaralarına kadar iner neden biliyormusunuz çünkü sözleri olmayan o şarkı size yaşadıklarınızı bir anlık da olsa hissetirir düşünmek istemediğiniz o düşünceler aklınızda ansızın beliriverir kaçamazsınız onları düşünmekten ve gözünüzden bir damla yaş akar unuttuğunuzu zannettiğiniz o duygular sizi yenmiştir ve o şarkıyı kapatmak istersiniz ama yapamazsınız çünkü o kadar özlemişsinizdir ki siz bir şarkıyı bile kapatamazken o kalbinden sizi çoktan silmiş yeni bir insan ile hayatına devam etmektedir. Siz hayatınıza devam edersiniz gülür eğlenirsiniz unuttuğunuzu zannedersiniz ama oyle bir sey olmamıştır o duygular ve özlem bir köseye çekilip sizin savunmasız bir çocuk gibi kalmanızı bekler ve tam o sırada ortaya çıkar ve tüm düzeninizi bozarlar kimsenın olmadığı zamanlarda korkarsınız düşünmekten ve o kadar özlemişsinizdir ki kendinizi kandırırcasına yalan atarsınız unuttum diye ama unutmamışsınızdır aşk işte böyle birsey çaresi yok dermanı bulunmaz bir yara gibi kalbinizin bir köşesinde kalbinizi her gün parçalar dayanamazsınız onun başkasına sarılıp uyumasına siz her gece onu düşünürken cok zor gelir biz erkeklere ağlamaz derler ama o kadar kolaydır ki bizleri ağlatmak kalbimizi hemen teslim ederiz sevdiğimiz kadına bende cok uzun zaman once oyle birini sevdim ki konuşurken anlattıkları değilde mimiklerine bakardım gülerken gözleri parlardı o bana adam derdi ben ona prenses korkardım hep onu kaybetmekten hani içinizde bir kötü his olur ya kaybetme korkusu işte o hisden bahsediyorum ben cok konuşan biri değilim kimse bilmiyor içimdekileri kendime kurduğum bir dünya var ve dünyanın içinde sevdiklerimin yerleri var ben onu oyle bir yere koymuşum ki kalbimden kapı dışarı edemiyorum nedendir bilmem ama hala ilk gördüğüm gibi seviyorum belki benim ismimi bile unutmuştur ama ben ona olan aşkımı unutamadım her yerde onu aradım her eskişehire gittiğğimde çalıştığı işyerinin önünden geçip onu görmeği düşledim belki görür ona nasıl baktığımı belki biraz da onun içi yanar diye şimdi bu anlattıklarımdan sonra çıkp biri diyecekki neden gidip konuşmadın denedim yazdım aradım konuştum koştum kendimi paraladım ama şunu öğrendim herkesin hayatta bir imkansızı varmış oda benim imkansızım bende böyle biriyim imkansız olduğunu bile bile onu deliler gibi seviyorum o günden sonra ne kadar alkol içtiysem onu biraz olsun kafamdan çıkarabilmek unutmak için içtim ama olmadı içtikçe anlattım anlattıkçada güçlendim aslında ama hala içimdeki aşka kafa tutubilecek kadar güçlü değil bedenim mesala onu düşündüğümde gözlerime sözümü geçiremiyorum yaş geliyor gözlerimden ağlıyorlar hayır diyorum ağlamayacağım haketmiyor o göz yaşlarının bir tanesini bile haketmiyor çünkü o hayallerimizi ismini koyduğumuz çocuğumuzu yarım bırakıp gitti ben ise hala bekliyorum mesala kalbim almıyor içeri hiçbir insanı onun yerine koyamıyor hayır diyorum o artık yok ama olmuyor ben herşeyden vazgeçsem bedenim vazgeçmiyor mesela ellerim onun elleri dışında kimsenin ellerini turmak istemiyorlar hayır diyorum o başkasının ellerini tutuyor artık vazgeç diyorum susuyor tüm bedenim sesiz bir odanın içinde bir adet sigara yanıyor geliyor ve bir müzik açılıyor arkadaşlar çağırılıyor sonra rakı sofrasına oturuluyor hani tüm dertlerin çözüldüğü o çilingir sofrası benim dertlerimi çözemiyor bana biri anlatabilirmi ben onu bu kadar sevmişken neden neden neden çok sevdiğim için mi ayrılırken bana yazdığı kelimeler sunlar dı hep ben onun peşinden koşuyormuşum bende dedim kusura bakma ama insan sevdiği insan için bir sınırlama koyamaz ozaman aşkın ne anlamı kalır ki bu aşk değil dedim bu aşk olamaz ben seni böyle sevmedim ama sen beni çok yanlış anlamışsın dedim ve o gün kopardı hayallerimizdeki evimizi çocuğumuzu ve ikimizi hepsi yarım ve hayal olarak kaldılar ben ise bir çocuk gibi hala onu bekliyor ve özlüyorum …

SERHAT İLERİ