İlkokul 5 te okuldan atıldım

Author

Beni tanıyanlar bilir. İlkokuldan tutun üniversiteye kadar her zaman okulda mimli bir insan olmuşumdur. Öğretmenlerden tutun öğrencilere kadar herkes adımı bilir. Rektör bile adımı bilir düşünün. Okulda mimlenme durumlarımın ilkini 5. Sınıfa giderken yaşadım ve okuldan atıldım. 11 yaşındaki bir kız napabilir diye düşünmeyin. Bok kadar yokum ama kafa zehir hshshhs. Hemen anlatıyorum.
İlkokul öğretmenimi çok severdim. Kadın 40 lı yaşlarda hiç evlenmemiş tam bir gudubetti. Aslen çerkezdi ve sınıfta sürekli çerkezce öğretirdi bize. Aşırı manyaktı. Hiç beden müzik dersi yaptığımızı hatırlamam. Sadece matematik ve fen öğretirdi. Türkçeleri falan da eve ödev verirdi. Sayısalcı olmamın en büyük mimarıdır kadın. O sınıftan ne doktorlar ne Odtülü mühendisler çıktı düşünün artık. 1. Sınıftan beri ilk ve tek öğretmenim olduğu için kadınla aramız çok iyi. Annem sürekli pasta börek yapıp gönderiyor kadına. Lojmanda oturuyoruz lojmanın okulu ama hoca lojmanın dışında yakın bir yerde oturuyor. Haftasonları temizliğe çağırıyor beni falan. Sınıfta ders planlarını bana yazdırırdı, imzasını öğretmişti bana attırırdı. Hala o imzayı kullanırım bende mesela. Sınıf başkanıydım. Daha ne olsun bir numaralı öğrencisiydim. Zekiydim de hem. 4 senemiz bu şekilde geçti. 5. Sınıfa geçtik. Bir iki ay sonra sınıfımıza hocanın yiğeni geldi. Janset diye bir kız. Hoca ayrımcılığın dibine vuruyor ve daha önce bana verdiği tüm görevleri ona veriyordu. Resmen en birinciliğimi kaybetmiştim. Her gün eve gidip ağlıyordum. Deli gibi kıskanıyordum kızı. Sınıfta da küme küme oturuyoruz. Benim kümemde İsmail , Yiğit ve Tansu var. Hocayı çekiştiriyoruz sürekli tabi. Janset'e şunu yaptı bunu yaptı diye. Fesatlıktan ölcez. Bigün benim aklıma efsanee bir fikir geldi. En sevdiğim hocamdan intikam alıcam. Dedim ki küçük kağıtlara hocanın numarasını yazalım. Altına da hiç evlenmedim, yanıyorum beni mutlaka ara yazalım. Lojmandaki posta kutularına atalım. Hayır elime ne geçecekse. Bizim parlak zekalar da tamam olur dedi. Hiç üşenmedik bir gün boyunca yüzden fazla kağıda bunları yazıp posta kutularına attık. Sen şu bloklardan başla ben bu bloklardan başlayayım diye örgütlendik hallettik. Ama içimiz nası rahatladı var ya sanki karının ağzını burnunu kırdık öyle bir rahatlama. Aradan bir 10 gün falan geçti. Derste oturuyoruz. Bu hoca başladı konuşmaya. Sizler benim çocuklarımsınız ben sizin annenizim. Şimdi size birşey soracağım ama bana doğruyu söyleyeceksiniz dedi. Aha dedik sıçtık. Beni biri aradı birisi bir terbiyesizlik yapmış. O kağıtları hanginiz yazdı dedi. Bizim kümede kaş göz işaretleri ama çıt yok sınıfta. Gittikçe hararetlendi konuşması. Şimdi polisi arıyorum gelicek kağıtlardan parmak izi alıcak bulucak kimse dedi. Ama söylerseniz polis çağırmıcam dedi. Ben eğildim Tansuya ben itiraf edicem dedim. Saçmalama kızım bizi kandırmaya çalışıyo sakın falan dedi. Ben durur muyum. Hönkürür gibi ağlayarak bizz yaptık hocaaam diye ağlayarak ayağa kalktım. Siz kim dedi. Böylece işte dedim kümeyi gösterdim. Önce bir tokat yedim. Sonra aileler çağrıldı. Sınıfta 4 ümüzün annesi 4 ümüz ve hoca konuşuyoruz. Bizim şerefsizler benim fikrim olduğunu söylediler. Haklılar. Ama biz yapma dedik yine yaptı diyince o benle birlikte kağıtları postaya atan ellerini bi taraflarına sokmak istedim. Hayır onlar da attı desem de bana inanmadılar. Zaten piç İsmail'in annesi direk anneme çemkirdi onlar da girdiler birbirlerine. Sonra hoca dedi ki kağıtları attığın evlere gidip kapıları çalıp durumu anlatıp özür dilersen seni affederim. Ama o an nasıl bi psikolojideyim kötü yola düş dese düşerim. Tabi yaparım dedim. Bir hafta boyunca onlarca apartman yüzlerce daire gezip böyle böyle bişey yaptım öğretmenim çok kızdı sizden de özür dilerim diye kendimi daha da rezil ettim. Cıklamalar eşliğinde kapılar yüzüme kapandı. 1 hafta sonra hocaya gidip dediğinizi yaptım dediğimde müdürün odasına götürdü beni. Müdür de okulda son günüm olduğunu yarın ailemle birlikte okula gelmemi söyledi. Annemin eline dosyamı verdiler ertesi gün. 4 kişi çıktığımız yolda atılan tek ben oldum amk. 1 hafta gezip kendimi rezil etmem de daha büyük salaklık zaten. 5. Sınıfın yarısından fazlasını Eskişehir'in bir ilçesindeki okula sürgün edilerek okudum. Alt komşumuz orda öğretmendi kimse beni okula almayınca o götürmüştü eğitim hayatım bitmesin diye. Dedim size bok kadar yoktum ama kafa zehir shgsgs