EDEBIYAT

Mandallar

Author

Mandallara astım seni
Çeşit çeşit renk renk kimliklerinle
Birinden sıkılsam ötekini giyerdim üstüme...
Gözlerim sokakları öpüyor çıkmaz içinde kosulamayacak kadar dar sokakları
Yan yan geciyorum bizim yanımızdan tanimiyorsun beni kucuklugundeki sana çarpıyorum utanıyorsun. ..garip bir merhamet benim ki cebimdeki şekerleri sana verecek kadar masum..
Seni kaybediyorum bir sabah
Mandallardan uçan çamaşır gibi kaybediyorum seni
Başka mandaldan başka bi sana varıyoruz. .uçup gidiyor zamanla..odalar boş sokaklar yağmurlu geceler ayağın bir yanından çarşafı açıyor. .üstün gibi...yara'm gibi hep kanamalı ...yan komşunun çorabın a hasret bi yalnızlık benim ki...gözlerim hep o köşede Arnavut kaldırımın ı öptüğüm günde ...dolapta raki bardaktan boşalırcasına yağan yağmurla karışıyor sarhoslugumla tek tek topluyorum ıslanmasin diye kimliklerini ...odalara sıkıştırıyorum ...Artık mandallar boş. Kendini tartamayan bozuk bir denge benim ki...içten kanamalı. .bu sabah kendimi astım mandallara sana uçma hevesiyle ...bul beni.