HIKAYE

Bir kadını çıldırtırsanız arabanızın başına bu gelebilir!

Author

Genelde uyumlu, kolay sinirlenmeyen, sakin bir insanımdır. Hep derler ya "öylelerinden korkmak lazım"diye gerçekten de bunun doğru bir laf olduğunu kanıtlayacak şekilde geçirdiğim küçük bir cinnetin hikayesini paylaşmak istedim.

Günlerden bir gün eşim şehir dışına çıktı ve kadın olmamdan dolayı genelde kullanmadığım araba bana kaldı. Sinirli bir yapısı olan eşim arabasını da çok seven bir insandır. Az çok hikayenin nereye gideceğini anlamışsınızdır.

Neyse özel İngilizce dersi veriyorum Mecidiyeköy'de, arabayı aldım bir avmye park edeyim de oradan yürürüm diye düşündüm. Hem de araba güvende olur falan...

Avm'nin en ücra otopark katının en unutulmuş köşesinde sote bir yer buldum sağ taraftaki kolona arabayı sıfırladım tabiri caizse "cillop gibi" park ettim. Çünkü biliyorum ki bir şey olursa kocam bana çektirecek. Mutlu mutlu dersimi verdim geri geldim bir de ne göreyim 1 cm mesafe ile çapraz bir şekilde lüks ötesi bir araba yanıma park etmiş hani çıkmak için milyon manevra yapmam lazım o derece. Sinirlendim ama çok üstelemedim yine de umarsızlığını cezalandırmak için aynasını kapatırım falan dedim.

Arabaya zar zor bindim sağ kapıdan geçtim (ki onu da sıfırladığım için arkadan bindim öne geçtim falan) oturdum sürücü koltuğuna manevralara başlayacağım, aynasını kapatmak için kapıyı araladım bir de ne göreyim lüks araba boydan boya kırmızı olmuş (bizim arabanın rengi de kırmızı) adam sürttüre sürttüre girmiş. İşte o ince çizgideki ben kötü tarafa o zaman geçtim.

Tek hamlede arabayı yerinden çıkarıp ev anahtarı setimle aşağıya indim :) gerisini hatırlamıyorum derler ya işte öyle bir şey. Sadece bebeğini arabaya koymakta olan bir adamın çığlık resmindeki çığlık atan şahıs gibi ellerini yüzünün iki yanına koyarak "HAYIRRRRR" diye bağırdığını ve kaputun üzerine "OHA" yazdığımı, bir de yerdeki metal lüleleri hatırlıyorum.

Bir kadını çıldırtırsanız arabanızın başına bu gelebilir!

Pişman mıyım hayır, zaten o arkadaş da bu denli arabasını çizen birisini kameralardan rahatlıkla buldurabilirdi ama yapmadı. Beni izledi tırstı mı, yoksa hak etmiştim lan diye mi düşündü onu bilemem. Ama bildiğim bir şey var yılların suskunluğunu dışarı vurmuşum gibi rahatladım. Bazen diyorum ki birisi bir şey yapsa da yine aynı sinir harbini geçirsem de rahatlasam.

Sonunda ne mi oldu eşim geldi anlattım güldü geçti, çok çizmeseydin adamın arabasını falan dedi.

Artık böyle gergin bir olaya şahit olduğumuzda benden korkusundan, gaza gelmeyeyim diye daha dikkatli davranıyor, arkadaşlarım sinirlendirmeyin çizer gibi ucuz espriler yapıyor.