HIKAYE

Kızlar siz sanıyor musunuz ki ettiğiniz bedduaların ahı çıkmıyor?

Author

Sıkıntılı bir aşktan gazi madalyası alarak çıkmıştım. Ayrılık sürecim çok sancılı geçmişti. Duygusal adamım ben kolay atlatamamıştım. Öyle bir hafta sonra başka kollara girmeyi bırak evimden çıkmadım. 3 ay boyunca adını sayıkladım.

Kızlar siz sanıyor musunuz ki ettiğiniz bedduaların ahı çıkmıyor?

Benim yediğim bok yüzünden bitmişti ilişkimiz. Çok aşıktım ama gençtim aynı zamanda. Toyduk yani anlıyor musun bitanem... Affedebilirdin, sen beddua etmeyi seçtin ama o nasıl bir bedduaydı bitanem...

Artık aşk acısı çekmenin prim yapmadığının farkına varınca kendimi toparlamaya başladım. Arkadaş ortamında uzaklara dalan birisi olmaktan sıkılmıştım. Sağ olsun dostlarım, içki masasında çok ağlıyorum diye beni rakıya davet etmekten vazgeçmişlerdi. Zoruma gidiyordu bu durum. Sonra döndüm dedim ki,

Tekrar sahalara dönüyorum ulan!!!

Gözlerimin içine bakacak 18-22 yaş arası delikanlı bir kız arıyorum. Birkaç başarısız girişimin ardından baktım böyle olmayacak. Kız arkadaşlarıma haber saldım, bana dedim eli-yüzü düzgün birini bulun artık ya ölüyorum :(

Kaderime isyan ederim ama şanslı da adamım bakmayın böyle davrandığıma. Pelin adındaki yenge adayınız uzun zamandır benden hoşlanıyormuş. Hemen buluşma ayarlandı ve tatlı mı tatlı cici bir kızla buluştum.

Pelin'i tek kelimeyle tarif edeyim. Minnoş. Tatlılık abidesi tam aradığım kız. Birkaç kere kafede buluştuk ama el ele bile tutuşmadık. Çok tatlıyız böyle çok yakın gibiyiz ama öpüşmemiz 2 seneyi bulur.

Bir gün beni evine kahve içmeye çağırdı. İlişkimiz için büyük bir adımdı bu. Tabii ki gidecektim ama kendimi pek iyi hissetmiyordum. Karnım ağrıyordu. Fırsat bu fırsat ama kaçırsam 2 sene olacak 5 sene. Gittim bende.

Kızlar siz sanıyor musunuz ki ettiğiniz bedduaların ahı çıkmıyor?

Böyle tatlı bir ev olamaz. Çocuk odası renkleri böyle pembe pembe çok şirin. Ben ormanların çocuğu Mogli gibi duruyorum salonda. O içeride kahve yapıyor, bende pençelerim dizlerimde uslu bir çocuk olarak mamamın gelmesini bekliyorum.

Karnımın ağrısı gittikçe artıyor, kahve gelmiyor. Kendime dedim hadi kalk tuvalete gidelim, kahve gelince hiç kalkamazsın.

Affedersiniz gittim tuvalete. Buradan sonra anlatacaklarım için de beni affedin şimdiden.

Oturdum klozete. Kabız olmuşum. Ikınıyorum, ıkınıyorum yok. Daha da bi ıkındım. Kara gözükmüştü artık. Bu saatten sonra kaçarı yok sıçacağız :(

Neyse o rezil anları kısa kesiyorum, anneeee bitttiiiiiiiii. Sıçmıştım. Klozeti çektim, sular klozetin içine aktı, sular klozetin deliğine ulaştı, sular o klozetin deliğinden bir türlü gitmiyordu... Klozet doluyordu neredeyse taşacaktı...

O an boğazım düğümlendi işte. Aha dedim asıl şimdi sıçtık. Bir dakika bekledim sular aksın diye, aynı seviyedeydi. Deliği tıkayan malumunuz. Öylece bırakıp evden kaçmayı düşündüm inanın. Pelin'e kıyamadım. Böyle bir sahneyi görmemeliydi!

Ben ne mi yaptım? Çıkardım çorabımı. Geçirdim elime. Daldırdım klozetin içine. O anları düşünürken bile gözlerimi kapatıyorum ya.

Çıkardım elimle. Sular delikten akıyordu ve kollarımdan. Başarmıştım ama ben bu bokla ne yapacaktım?

Çorabı ters çevirdim adeta bir poşet yaptım. Tuvalette bırakamazdım onu, küçük pencereyi gözüme kestirdim salladım salladım salladım savurdum aşağıya. Daha sonra duş alır gibi yıkadım elimi kolumu.

İçeriye girdim kahveler soğumuş, ben kan ter içindeyim. Pelin yüzüme bakıyor. Dedim prensesim bi daha uğraşma kahve için dışarıda içelim. İkna etme çabalarımdan sonra amacıma ulaştım.

Apartmandan çıkarken sağ tarafta insanlar toplanmış böyle. Hemen Pelin'in elini tuttum ilk tutuşum, o da fark etti kalabalığı. Arabaların park ettiği yer tam. Nolmuş ya diyo. Ne olacak senin müstakbel sevgilin sıçtı, bokunu da dışarıya savurdu nolcak.

Herhalde kaza olmuş ya geçmiş olsun dedim. Hızlı adımlarla yürüyorum, kızı da çekiştiriyorum gel diye.

Sonra Pelinle eskisi kadar samimi olamadım. Yüzüne bakamadım. Evinin olduğu sokağa yaklaşamadım.

Bunu da yıllardır içimde sır olarak taşıyordum. Bu utanç verici anların sebebini de eski sevgilimin beddualarına bağlıyorum. Böyle beddua edilmez ayıptır.

Teşekkürler storia. Yıllar önce sıçtım, şimdi rahatlıyorum :(