EĞLENCE

Parası neyse verip zevkle döveceğiniz eski ev sahibimiz

Author

Hepimizin etrafında illaki cimri insanlar vardır arkadaşlar. Bu ilginç oluşumların genel özelliği ya da ortak kümesi ise zengin olmalarıdır sanırım. Böylelerine insanlık etmeyi bırakın, ciddiyim. 

Tek dal sigara vermemek için yemin billah edenlerden tut, 2 lirayı 3’e bölüp küsuratını isteyenler falan filan. Zerre kadar hakkım geçtiyse onlara haram zıkkım olsun. Ne dolmuşum ama be haha.

Parası neyse verip zevkle döveceğiniz eski ev sahibimiz

Benim ufkumu açan ise Bekir oldu. Caner’in ev sahibi. 

Kendisi 75 yaşında. 160 boyu var-yok, incecik tiz bir ses. Sivrisinek gibi adamdı. Bir sokağın sahibi, tapusu onda. Yaklaşık 10 tane 6 katlı apartmanı var ve kendisi de en eski, en kötüsünde oturuyor. Caner’in üst komşusu.

Bekir'in oğlu Caner'e demiş ki, benim düğünümde 100 lira taktı üstümden de 50 lira aldı. Öyle bir adam bu diye. Adam para bozdurmuş resmen damat üstünden.

Bebek gelişiminde vardır ya, oral dönemde bebek önce her nesneyi ağzına sokarak tanımaya çalışır. Ardından genel anal dönemde kakasını tutmasını, tuvalet kültürüne alışmasını isteriz. İşte Bekir Amca o dönemde bokunu bile vermemiştir anasına babasına. Katıksız cimri, paragöz herif.

Bekir Emmi o apartmanı komple öğrencilere vermiş, hiçbirinin kontratı şusu busu yok. Evin kirasını bir kişi geç yatırsın, bütün apartmanın tek tek zilini çalar incecik sesiyle sorar.

“O şerefsizleri gördünüz mü?”

Muhtemelen de kirayı bir gün gecikmiştir o kadar.

Kapı önünde karşılaşırsak sorardı, “Hangi numarada oturuyorsun?” Eliyle de gömlek cebinden muhtemelen borçluların olduğu kağıdı çıkarırdı. Misafirim diyince de arkamdan bağırırdı “kaç numaraya misafirsinnnn!”

Bir süre sonra ben de iplememeye başladım. Tanrı misafiriyim diyip geçiyordum. Arkamdan küfür ediyordu adam yav.

Bekir Amca beni tanımıştı artık. Tanrı misafiriiii o bira şişelerini atma kapının önüne koy tamam mı, demeye başladı. Satacak mısın Bekiirrrrr diyince gülerdi ellerini ovuşturup. Tam sinek ya. Yavaş yavaş birbirimizi sevmeye başlamıştık aslında.

Bayram öncesi memleketlere gideceğiz. Bekir'i gördüm ver dede elini öpeyim bayram arifesi diyorum. Yok vermedi. Eğer öpersem para istermişim. Ahagahag çıldırıcam.

Parası neyse verip zevkle döveceğiniz eski ev sahibimiz

Bir akşam yine bağırış çağırış, normal geliyor bize artık. Bu sefer patırtı koptu. Bam-güm ses geliyor, birileri koşarak aşağıya iniyor. Ulan noluyor diye kapıyı açtık aşağı doğru koşanlar, Bekir Amca inliyor. 

Koşa koşa indik alt kata. Bekir’i dövmüşler :(

Biz böyle panikle yok bi şeyin amca diyoruz. Ambulans çağıralım dur. O sırada sevgili eşi de indi garibim. Ah Bekir diyor. Dedim ambulans çağırıyorum teyzecim sakin olun. 

Yok yok diyor daha yerden Bekir. Para yazarmış hastane. Yok dedim amca yazmaz. Yok yok polisi ara dedi. Tamam dedim aradım. Oturttuk merdivene kımıldama diyoruz. Bu din iman ana bacı soy sop bırakmadan sövüyor.

Polisler geldiiiii.

Neler olduğunu falan anlatıyor polislere ama bir şirin bir şirin anlatamam. Kıyamazsın ya. Canım benim.

Parası neyse verip zevkle döveceğiniz eski ev sahibimiz

“Memur bey şimdi ben çocuklara dedim ki, evladım parayı vermediniz paranız yoksa önemli değil ama çok geciktirmeyin dedim ama bana birden saldırdılar. Kafama vura vura bayıltmaya çalıştılar. 1000 lira vardı cebimde aldılar kaçtılar.“

Hmmmm.

Geçmiş olsun amca. Tuttular kolundan Bekir’in kalk amca hastaneye gidelim bi biz diyorlar. Kalktı Bekir. Polisin kulağına o ince sesiyle şunu söylüyor:

“Şu çocukların bi cebini arayın belki bunlar da almış olabilirler.”

Vicdanını sikim senin dede. Bizim için diyor ya. Ulan Bekir sen cebinde 50 kuruş taşımazsın be.

Allahtan teyze araya yok yok diye girdi. Uzattırmadı bile konuyu. Bizimkisi de belki olabilir diye dedim falan geveliyor ağzının içinde. Ağlıyor param gitti diye ki eminim parasını falan almamıştır kimse.

Acımayın! Şimdi aranızda yufka yürekliler vardır, yazık adama diyorlardır. Demeyin!

Birkaç gün görmedik, gördüğümüzde de yanına iki tane delikanlı almış, çocukların evinin içindeki eşyaları boşaltıyor.

Napıyosun dedim. Şerefsizler gelmemişler eve, onların malını satıyormuş. Arayıp bulamadığı fırsat resmen.

Bu fırsat eline geçse her hafta seve seve dayak yer. 

Bekir Amca öldün mü kaldın mı bilmiyorum ama beleş mezar bulmadan ölmezsin sen.