HIKAYE

Başlık maşlık yok

Author

Şu an sözlük anlamıyla bok gibi bir halde deniz otobüsünden yazıyorum bu yazıyı. Hayatım boyunca kendi hayatımı hiçe saydım ama kimsenin acısını, sıkıntısını görmezden gelmedim, gelemedim. Çünkü tam olarak biz babadan böyle gördük cümlesinin vukuu buluşuydu bendeki. Evet ben babamdan böyle gördüm. Hak yememeyi, acısı sıkıntısı olana derman olmayı, vicdanını bir kenara fırlatıp atmamayı, cebindeki son parayı paylaşmayı gerekirse hepsini feda etmeyi. Kendisi hasta ve işleri iyi gitmiyorken dahi kendine beş kuruş para ayırmadan çalışanının parasını ödeyen bir babanın kızı olduğum için hep gurur duydum. Yolda ekmek parası abi be deyip arabayı durduran şarapçıya çıkarıp git bilmem ne şarabını al da şu köpek öldüreni içme be abi sen kaliteli adamsın diyen bir babanın kızı. Onun gibi bir çalışan, ortak, patron sözün kısası onun gibi bir insan hiç tanımadım, babadan zengin değildi. Purosunu yakıp hesapları inceleyelim bakalım diyen cinsten bir insan da değildi. Dindar değildi, viskiyi de rakıyı da çayı da çok severdi. Ama kimseyi arkasından konuşturmadı, insanları hor görmedi, bizden değil deyip dışlamadı. Ne kendi boğazından ne bizim boğazımızdan haram lokma geçirmedi. Benim için planladığı hayatı bırakamadı bana belki ama hayatım boyunca kimsede görmediğim özelliklerini bıraktı. Muhtemelen aynı sonu yaşayacağız gibi görünüyor ama olsun. Yaltaklanmadan, birilerinin götünü yalamadığımdan, dik durduğumdan olacaksa bu varsın olsun. Sikimsonik diplomalara sahip ama babadan zengin olmayı sınıf atlamak olarak gören muhterem zaatlara mutlu haftasonları diliyorum.