KÜLTÜR

TEYET GEÇTİ

Author


Kafama bir bere çektim. Ankara’nın soğuğunda yürüdüm. Soğuğun buharıyla, sigara dumanımı dans ettirdim. Aklıma fena şeyler geldi. Tek isteğim bu soğuğun tadını çıkarmak, sayfalarca yazmaktı.
Hızla gelen trenlere kafa atmak istedim. Yürüdüm istasyon tarafa. Raylar da yürümek biraz iyi geldi ruhuma.
Hep şanssız olduğumu düşündüm, yürürken. Şans beni hiç bulmaz ki, dedim. Hep, yanımdan geçer gider. Sonra bir tren çığlığı duydum arka taraftan. Hadi lan sevgili şans, “bu sefer vuracak mısın beni”! dedim. Rayın üzerinde devam ettim yürümeye. Elimi cebime soktum. Tekrar, ama daha yakından duydum, arkamdaki tren çığlığını. Bir an gülümsedim içimi bir mutluluk kapladı. Kesin vurcak, dedim; raylar titrerken.
Sonra.......................................
böyle şansın ................. diye arkasından ağız dolusu bir küfür salladım. Şans işte yine teyet geçti beni. Tren öbür raylardan geçti...
Sonra durağa çıktım izmaritleri saydım... bir sürü gudubet insanın yüzünde ki çizgilere baktım. İndim duraktan, raylara tükürdüm. Daldım insan sürüsünün içine. Kalabalıklarda kayboldum...

             TEYET GEÇTİ