"Yalvardık Kanarya'ya duysun diye bizleri"

Bazen bir filmde duyduğumuz repliği taşı gediğine oturtur gibi kullandığımız olur. Bazen de o mahur bestenin sözlerini sevgiliye fısıldarız. Sevdiği takımın renklerini, sevdiceğinden öne koyanlar ise stadyuma koşar, aşkını tezahüratlarla dile getirir. Tekrar tekrar, her hafta, iki haftada bir... Hatta o tezahürat eski yazılara konu olsa bile, tekrar ilham verebilir... Neden olmasın?

"Döndük sahaya doğru açtık ellerimizi

Yalvardık Kanarya'ya duysun diye bizleri

Avaz avaz sesimiz yükseliyor tribünden

Şampiyonluk hırsını, yaşıyoruz yeniden"

Beşiktaş'ın 15 sene aradan sonra şampiyon olduğu, Trabzonspor'un 1 puan farkla liderliği kaçırdığı, Fenerbahçe'nin ise 41 puanla üçüncü sırada yer aldığı sezon. Yukarıdaki dizeler de romantik Fenerbahçe taraftarının, o yıllarda söylediği tezahürata ait. Bu tezahüratın videosu Youtube'da var. Aşkla takımına bağlı kişileri görmek isteyen izleyebilir.

Takımda yabancı yok, 1981-1982 sezonu, takım bir önceki sezon 12. olmuş ve şimdilerde stadı doldurmak için şartlardan biri olan yabancı yıldızlar da yok. Peki neden bu adamlar eşlerine bile söylemediği güzel sözleri bir futbol takımına söylüyor? Çünkü aidiyet hissediyorlar. Sahada çubuklu için canlarını dişlerine taktıkları her halinden belli olan futbolcuları görüyorlar. Mutlular; çünkü dışlanmamışlar. Mutlular; çünkü Fenerbahçe Spor Kulübü'nün gönüllü işçileri onlar. İşin ilginci bu şarkıyı hırsla değil, aşkla söylüyorlar. Tesisleşme hak getire, 55 bin kişilik lüks stadyumdan eser yok, bırakın taraftarları, futbolcuların bile kaliteli pamuktan forma giymesi namümkün yıllar...

Kartondan yapılmış şapkaların güneşten koruduğu binlerce kafa, Kanarya'ya yalvarıyor, şampiyonluk hayalleri kuruyor, ellerini açtıklarını belirtiyor... 37 sene sonra aynı renk kombinasyonuyla 'çok sevdikleri' Fenerbahçe'yi izleyenlerden bazıları ise daha farklı. Kimi sadece skor için Fenerbahçe'nin yanında, kimiyse sezon başında çok istedikleri Ali Koç'a küfür ediyor. Kimiyse acısını içine gömmüş, pek söz söylemiyor. 

Şimdilerde Aziz Yıldırım yerine geldiğinde bayram ettiren Ali Koç için aynı muameleyi çekiyorlar. Fenerbahçe'yi çok seven bir insanı üzüyorlar. Elbette bu camia çok büyük ve başarı çok önemli. Ancak her zaman kazanamazsınız. 

Benim hatırladığım kadarıyla Fenerbahçe başarıya, kupaya, madalyaya endeksli değildi. Onurlu ve gururlu bir şekilde bayrağı taşısın yeterdi... Yanlış mı hatırlıyorum?

Be the first to like it!

Comments

People also liked

Related stories
1.Bernie Sanders To Run For President In 2020
2.Footballer Sala’s Body Returned To Hometown For Funeral
3.India Vows “Isolation” Of Pakistan After Deadly Terrorist Attack
4.Bill Cosby Says He Has No Regrets As Prisoner
5.Prince Philip Not To Face Charges Over Crash
6.Black Leopard Sighted After More Than A Century
7.Richard Gere, 69, Becomes Dad Again With Wife, 35
8.Is A Single Time Zone Hurting India?
9.Chinese Investment In Reddit Sparks Censorship Fears
10.U.S. Has A Brush With China, Now At Sea
500x500
500x500