SAĞLIK VE GÜZELLIK

BÖBREK YETMEZLİĞİ İLE MÜCADELE

Author

Merhabalar, böbrek yetmezliği hastalığıyla tanışalı 4 seneye yakın kronik böbrek yetmezliğine geçeli ve makina ile evde diyaliz yapmaya başlayalı 1.5 sene oluyor. Annemin üre ve creatini yükselince kontrol için gittiği hastaneye yatış yapılıyor. Biz bunu akşam öğreniyoruz işten çıkıp apar topar hastaneye koşturuyoruz tabi. Üre düşmeyince diyalize gerek yok denmesine rağmen bi baktık diyaliz karakteri taktırmaya inmişiz haberimiz yok annemi aldılar içeri bi çıktı bembeyaz omzunda katater şok olduk. Tedavidir, dedik, bişey yapmadık üremiye girer, zehirlenir diye. Hemodiyaliz günlükleri başladı bu arada böbreklerin çalışmadığını üstüne atropi yani küçüldüğünü öğrendik.
Anneme daha önce periton diyalizinden bahsedilmiş. Evde karnına takılan bir katater ile sıvılarla diyaliz olacağı anlatılmış. Ben fikir sahibi değildim, araştırmamıştım da doğrusu. Ablamın arkadaşının dıdısı yapıyomuş. İşte steril oda olacakmış, mikrop kaparmış, kimse o odaya giremezmiş nasıl korkuttularsa ablam yapamayız onu demişti.
Annem hemodiyalizle savaşıyordu bu arada savaşıyordu diyorum çünkü 44 kilo ile vücudu hemodiyalizi kaldıramıyor tedavi bitene kadar çokca acılar çekiyor. Bir kere hemodiyalizdeyken ben de ordaydım derisinin renginin değiştiğini, ruhunun vucudundan ayrılır gibi oluşunu çaresizlik ile seyrettim. Ne olursa olsun periton diyalize geçirecektim annemi öylece acı çekmesine dayanamıyordum. Doktorlar ve hemşirelerle konuştuk eğitim almaya başladık hem annem hem ben. Annemde daha önce orta kulak iltihabı ve felç nedeniyle dikkat dağınıklığı mevcuttu hemşirelerde ben de bunun farkındaydık. O benden daha çok eğitim aldı ben çalıştığım için daha seri ve kısa bi eğitim almak zorundaydım. Herkes korkutuyodu, yapamazsınlar mı mikrop kaptırsınlar mı hepsine kulak tıkadım çünkü ben annemi orda ölür gibi can çekilmesini görmüştüm. Periton diyaliz makinasıyla evdeydik kısa sürede çok korkuyodum. Hemşirelerimiz sağolsun psikolojik olarak da manevi olarak da çok destek oldular. Akrabalarımdan, ailemden çok desteklediler bu tedaviye geçişte. Şimdi 1.5 yıldır periton diyaliz yapıyoruz. Çok rahat ve güzel gidiyoruz, çok şükür. Büyük bir enfeksiyon kapmadık her gece makina ile hem uyuyor hem diyaliz oluyor annem ben de rutin kontrollerini, pansumanını iğnelerini yaparak yanında oluyorum. Rabbim herkese kolaylıklar, sağlık nasip etsin inşallah. Korkmayın her gün gelişen ve değişen dünyayı keşfedin hiçbir yeniliğe karşı koymayın kim ne derse desin kendiniz araştırın...

BÖBREK YETMEZLİĞİ İLE MÜCADELE