HIKAYE

uygulanan şiddetin bazen yerinde olması

Author

  Küçük bir ilçe de büyüdüğüm için gençlik yıllarımızda kavga gürültümüz çok olurdu bu sebepten iyi dövüştüğüm söylenebilir.karşılaştığım ve tahammül edemediğim bazı olaylarda müdahalem bazen sert olabiliyordu. 20 yıl önce  bir gün arkadaşımla Lüleburgaz dan Pınarhisar a dönmek için minibüse bindik eski magirus minibüsleri bilenler vardır şoför le öndeki yolcu koltuğu arasında motor kapağı olurdu minibüs dolu olunca oraya oturabiliyorduk,oraya ben oturdum arkadaşımsa arkalara.Meydandan 10 12 yaşlarında  8 9 tane kız çocuğu bindirildi minibüse,sanırım dershane yada kurs gibi bir yerden geliyorlardı ve onları bindiren de öğretmenleriydi.minibüs hareket etti sıkıntısız ilerliyoruz ilk köye gelince 2 tane alkollü adam bindi yaşları 40 civarı.Biri,iki kişi oturan kızların yanına oturdu diğeri bir arkaya oturdu sanırım.ben motor kapağının üzerinde olduğum için yüzüm arka tarafa yolculara dönüktü,bulunduğum konum itibari ile de o adamı ve yanındaki kızları çok net takip edebiliyordum neyse yolculuk devam ediyor gözümün önünde adam bir eğiliyor bir doğruluyor oturduğu yerde,elleri de aşağı doğru sarkık ama önemsemedim bir daha yaptı ve bir daha,kıllandım artık daha da dikkatli bakmaya başladım adam eğilince sol elinin tersini yanında oturan kızın sağ bacağına değdirmeye çalışıyor(ısınma turları atıyor gibi) Elim ayağım buz kesti ilk defa böyle bir şeyle karşılaşıyorum ne yapsam yanılıyor olabilir miyim diye düşünürken içimdeki sinirin devasa boyuta gelmesi yüzünden vücudum ilginç tepkiler vermeye başladı nefesim hızlanıyor elim kolum karıncalanıyor.Müdahale edicem ama minibüs full derdimi anlatana kadar tepkilerde ters olabilir....artık dayanacak gücüm kalmadı,kalktığım gibi adama vurmaya başladım,ama nasıl vuruyorum tahmin bile edemezsiniz duramıyorum.Adamı kızlarından yanından çektim merdiven boşluğuna indirdim hala vuruyorum,minibüs durdu kapı açıldı o esnada adam düştü bende atladım hala tekmeler yumruklar hava da uçuşmuyor hepsi hedefi buluyor,diğer adamda indi yerdekini bırakıp aramıza yeni katılan arkadaşımıza yöneldim aynı sertlikteki müdahaleyi diğerine yaptım aynı hasarı aldığına emin olduğum vakit minibüse bindim(şoför beni bekliyor gidemez arkadaşım orda)...bu sefer minibüsçüye bağırıyorum 2 ilra için böyle adamları neden alıyorsun falan,adamda işte ben fark ettim tam indirecektim kolpası yapıyor bana herkes duyacak şekilde.....sonra herkes sustu derin bi sessizlik var kızlar göz uçlarıyla bana bakıyor ne olduğunu anlamıyorlar ,hala 3 köy var tabi geçmemiz gereken neyse ki pınarhisar'a geldik küçük prensseslerimizin anneleri altın günlerinde kısırı yaprak sarmayı gömdükten sonra meydana kızlarını almaya gelmişler...ben dururmuyum tabi başladım annelerine bağırmaya olayı da tam anlayamıyorlar bense sinirimi atamıyorum söylene söylene  uzaklaşıyorum.Akşam eve gelince olayı anneme anlattım annemde ertesi gün ozamanın sosyal ağı olan altın gününde herşeyi anlatmış olay yayılmış herkes dersini almış.artık kızlar kursa giderken her hafta bir kızın annesi onlara eşlik ediyordu...