KADIN

Güçlü kadın olmaktan bugün istifa ediyorum

Author

Güçlü kadınlar neden sevilmez ki? Bir kadının kendi ayaklarının üstünde durabilmesi, başına gelenler karşısında hacıyatmaz misali her defasında ayakta kalabilmesi kötü bir şey mi sizce? Kadın; erkeğe göre naif olmalı, başına kötü bir şey geldiğinde kendi başına çözmeye çalışmamalı, bir erkeğe muhtaç olmalı fikrine neden daha sıcak bakıyoruz? Neden etrafta güçlü bir kadın gördüğümüzde bu kesin feminist gibi sıfatları eklemeyi çok seviyoruz? 

Onları eleştirmek yerine biri de çıkıp "acaba kadınlar bu gücü nereden buluyor?" diye neden sormuyor?

Güçlü kadın olmaktan bugün istifa ediyorum

Mesela ben:

Evin en büyük çocuğu olmamdan sebep ailemin yüklediği boyumdan büyük sorumluluklar ile yetiştim. 2,5 yaşındayken kardeşimin minicik bedeni kucağıma verip "sen artık büyüdün kardeşinin sorumluluğu sende" dediler. 4 yaşında ise annem bir kağıda yazdığı siparişleri elime tutuşturup evden metrelerce uzaktaki markete gönderdi beni. ( ne alaka demeyin günümüzde 4 yaşındaki bir çocuğu parkta bile tek başına bırakmıyorsun) Ardından birkaç ay sonra da okula başladım daha beşinci yaşımı bile kutlamadan.  Evcilik oynayacağım yaşta ev nasıl idare edilir o öğretildi bana. Okula devam etmemi istemeyen aileme inat 15 yaşındayken hem çalışıp hem okuluma devam ettim. Yaşıtlarımın sokakta çekirdek çitlediği, flört ettiği yaşlardayken; onlara özendim ben de aşkı tanımak istedim. Dedim ki aşk nasıl bir şey acaba? Ama onu da beceremeyerek, gencecik bedenimi gelinlikle süsledim. 21 Yaşıma geldiğimde ise tam her şey artık düzene girecek diye düşünürken hayat hiç beklemediğim yerden sormaya devam etti bana; en yakınımı, canımı, benim güzel kız kardeşimi kendi ellimle toprağa verdim. 

Bugün ise geriye baktığımda yarım bırakılmış bir evlilik, atanamayan mutluluklar, tek başına ayakta kalma çabası ile baş başayım.  Bunlar tabii benim gözümden hayatımın özeti... 

Dışarıdan bana bakan birine göre de durum ise; ya "yaşıyorsun bu hayatı fifi!" ya da  "fifi her şeyi halleder"

Öncelikle şunu bir kenara yazalım bence:

"Bir insan hayatta dimdik durmaya çalışıyorsa, aslında zamanında çok darbe yemiştir. Böyle olmak ise; suç değil, hayata karşı yaptığı bir seçimdir."

Bu zaman kadar (burada sizi baymamak için yazmadığım birçok sebepten dolayı) ben de güçlü kadın olmayı seçen biriyken, bugün bu durumdan istifa ediyorum! Çünkü yoruldum!

  • Artık ben de kollarımı bir kadın gibi kullanıp, 103 ekran tv taşımak yerine takılar ile süsleyeceğim.
  • Ben bunu yapamadım yardım eder misin? cümlesini günde en az bir kere kullanacağım.
  • Sadece kendimin değil, tüm sülalenin sorunlarını çözmeye çalışmak yerine; kuaföre gidip saçımın rengi ile uğraşacağım. 
  • Tatil planını sırf ucuz olsun diye 5 ay öncesinde yapmak yerine, bırakacağım kiminle gideceksem o düşünsün. Ben sadece bavuluma ne koysam onun derdine düşeceğim.
  • Kimseye yük olamyayım diye iki işte çalışmak yerine artık yük olacağım mesela...
  • Hayat koşturmacası içinde beni yavaşlatmasın diye giydiğim spor ayakkabılardan kurtulup, topuklu ayakkabılarım ile sallana sallana yürüyeceğim...
  • Hasta olduğumda bile işe gitmek yerine, bugün midem bozulmuş gibi bahaneler ile arada ben de evde keyif yapacağım.
  • Ayrılık sonrası "acımadı ki" diye dolaşmak yerine, salya sümük olacağım. Depresyonumla herkese hayatı dar edeceğim.
  •  "Şimdi trafiğe girmesin ben giderim" diye düşünmek yerine, "ya fönüm bozulursa" diye evden alınmak isteyeceğim.
  • Kendimi güvence almak için her daim hesaplı olmak yerine, daha savruk yaşacağım bir kere de ailem beni toplasın.
  • Evde bozulan tesisat, elektrik vb işler için uğraşmayacağım. Elbet biri dayanamayıp yaptırır bence değil mi? 

Evet bunun gibi şeyler ile bir başlayayım bakalım, gerisini getirebilirim umarım. :)

Güçlü kadın olmaktan bugün istifa ediyorum