DIĞER

....

Author

31072017 2300

Bir bulut olsam şimdi yağsam döksem içimi
Bir rüzgar olsam essem koşsam yerle bir etsem
Bir turna olsam yollara vursam ucabilsem kendi semalarıma
Tam da şimdi bir deprem gibi feryat figan
Alt üst etsem herşeyi
Bir koşuşturmadır alsa herkesi
Benim onlardan kaçtığım gibi kaçışsalar köşe bucak
Gözlerimin içine bakmaya korksalar
....
En büyük acı bu
Sessizlik
Insanın herkese susması...
Konuşulcaklar varken konuşmamasi
Fikirler varken söylememesi
Hakkın aranılmaması
Herşeyden herkesten elini eteğini çekmesi
Ve şimdi bana olan
Bu.
Bir çin seddi gibi metrelerce ördüğüm bu duvar
Menfatli menfaatsiz
Ne kimseyi alıyor içeri
Ne kendi çıkabiliyor
Ufacık bir nefes alma payı bırakılmış kapının yine ufacık deliğinden dünyayı gözlüyorum
Gözlemlediklerimi
Duyduklarımi
Düşündüklerimi kendime saklıyorum
Ne acılarına ortak oluyorum
Ne kendi acıma yalnızlığıma ortak ettiriyorum onları
Yüzeysel konuşmalar haricinde kimseyle hic birşey paylaşmıyorum
Beceremediğim şeylere yeltenmiyorum şimdi
Tecrübelerimin sıcaklığıyla uzaklaşıyorum sosyaliteden
Çünkü ne kadar iletişim kurarsan o kadar acırsın.
Çünkü insanlar senin hakkında ne kadar çok sey bilirlerse seni o kadar çok yaralayabilirler.
Ve bi insanı ne kadar tanırsan samimiyeti arttırırsan seni aldatma ihtimali o kadar artar.
Işte geldiğim nokta bu.
Bir hancer kesiğiyle vurduğum noktada bitiyor iki ayaklılarla ilişiğim....
Şimdi
Bir robot programı edasıyla sürdürülen ve kertenkelenin kesilen kuyruğunun yeniden çıkarma çabasıyla yeniden kurmaya çalışıyorum bu bozduğun düzeni .
Ben güçlüyüm
Ve gaddarım
Dediğin gibi...
Bıraktıklarının üstünü kat kat kat kat örttüm
Çıkmasınlar açığa diye
Canım acımasın diye
Düşünmüyorum
Düşünmüyorum
Sıyrılıp örtüleri el sallmaya niyetlenince anılar,
Ucundan bakıp kilidi vuruveriyorum.
Kaçıyorum hepsinden
Tam anlamıyla kaçıyorum.

....