DIĞER

Güneşe El Salıyordum

Author

Yoktu, öyle lâtif gibi sözleri. Fâni olan bu bedenimiz, günbegün daha mühürlü. Sirkeleşmiş kalplerimiz, sadece birbirimize çözünük. Delik deşik ruhumuz ile hayasızca dans ederdik. Dudaklarımız lâl, gözlerimiz ise kelepçeli. Düşlerimiz sarmalanmış, artık nefesim nefesindi. Ben sana sen bana bürünmüştük.
Faydasızdı zamanın akması. Her günüm sen, sen ise bensiz. Sensiz o solgun günleri unutmuştum. Yitirmiştim artık çocukluğumu. Bulutlara sarılmış, güneşe el salıyordum. Ve sadece gülümsüyordum.

https://elmaarmutblog.wordpress.com/2017/12/28/gunese-el-saliyordum/