DIĞER

Huzur dediğin

Author

Çok mutluyum. Öyle böyle değil mutluluğum. Aşık olmuşcasına, evime kavuşmuşcasına bir mutluluk ve huzur dolu içim. Dün gece iftardan sonra arkadaşlarımla buluşmuştum.Ama önecesi yani iftarım berbat geçmişti. Yurtta olmama rağmen tek başıma iftarı nasıl geçirdiğimi inanın bende bilmiyorum. Yer bulamadım yiyecek, kürsiye çıktım yedim. Herkes beni gördü ama ben kimseyi görüp yanlarında yiyemedim. Neyse olsun , o kadar kalabalıkta tek yemeyi başarsamda güzeldi. Az çok doymuştum. Sonra dışarı çıktım işte. Bizimkilerle buluştum oturduk gece ikiye kadar. Yurdu artık iyiden iyiye sallamıyorum. Seneye eve çıkıcam ya beni atana kadar şartları zorluyorum. Sahur için yurda dönücem dedim, bizimkiler bırakmadı. Eve geçtik. Biri menemen yaptı diğeri gitti açık fırın bulmuş pide aldı hemde sıcacık. Yedirdiler beni iyice çayıma kadar doldurdular. Son 20 dakka kala kavunumu bile kesip yedirdiler. Suyumu içtim, dişimide fırçaladım. Tıpkı evimde ki gibi. Hiç bir fark yok biri annem gibi sofra kurmuş topluyor. Diğeri fırıncıyla olan muhabbetini anlatıyor. Hepsi yaşıtım, ama annem babam kardeşim olmuşlar. Çok mutluyum işte böyle güzel böyle harika arkadaşlarım var diye. Sırf ben sahur yapayım diye sofra kurdular diye mutluyum. Biri izmirli, biri giresun biri akhisar biri bulgaristan göçmeni hepsi farklı yerden ama hepsi benim içimden. Bundan daha güzel ne olabilir ki.

Huzur dediğin