HIKAYE

Kendime sarılır donarım..

Author

Olup bitenlerin hesaplarına varmaz insan kendi içinde . Ana kapıldık gidiyoruz der arada .Ben bastığım yeri bilirim der bazısı ! Ben bilirimcidir kimileri ! Kiminin küçük virgülleri bir başkasının son noktası olabiliyor deriz yaşadıkça ! Eeee böyle kalmaz devam eder hayatlar bir türlü demi ... Her ne arıyorsa insan kendi içinde bulmalı önce .. Anlatıyor konu açılınca sohbetlerde ortam denk geldiğinde dostlar arkadaşlar ...Konular farklı elbet ortak noktalar hep aynı "ben buyum ABİ " gülünesi . Hayatın oyun olarak görüldüğünü hissettiklerim var benim .onları düşünürüm arada ...Ben doğruyum diyemem kabulüm elbet .

Her ne derece etki odağı olur bilemem ama okumuştum önceden "kendini iyi tanıma" konulu güzel bir yazı şöyle anlatılıyordu kısaca,

" Bir tavuk çiftliğinde kuluçkaya yatmış tavuk yumartalarının arasına düşer Kartal yumurtası.Şanslıdır kırılmaz ve karışır tavuk yumurtasına fark edilmeyecek kadar iyi . Zaman gelir çıkar kabuklarından yavrular . Besler büyütür anne tavuk onları. Günlük gezintilerde yavrular gökyüzüne dalarlar hep sorarlar anne tavuğa "bizimde kanatlarımız var neden uçamıyoruz o gökyüzündeki kartallar gibi" derler. Anne tavuk kabullenmiştir gerçeğini " yaradılışımız böyle biz uçamayız " der gerçekçi bir şekliyle. Yavrularda hergün dalarlar bakıp dururlar gökyüzüne ve hep "keşke" vardır iç seslerinde . Kartal yavrusu oda kendini tavuk olarak tanır bilmez içindeki gücü farkedemez özenir içindeki gerçeğine kendini tanıyamadığından ,,,, hikayemizin özü şu cümlelerde saklı " Kartal gibi doğup tavuk gibi yaşarsak kendimizden farkı olmayan kartala özenip tavuk gibi ölürüz " "

Hayatımızda bilemeyiz denemeden bazı şeyleri .Hevesler kırılmamalı dik dura bilmek için .Umut yitirilmemeli hayat devam ederken .İki cümleye kalmamalı umutlar ve yarınlar gerçekleşmeli .

Bize düşmez belki yazıp çizmek ama denemeden bilemeyiz olsun üstad affetsin 😏

Kendime sarılır donarım..