ILIŞKILER

Yalnızlık tercih mi, mecburiyet mi?

Author

Bugun tam 2 yıl oldu 8 yıllık evliliğime veda edişime. Evet kolay değildi, hiç kolay olmadı o zaman hoşcakal demek. Ama bazan öyle anlar vardır ki alıskanlıklarimizdan kopmak istemeyiz fakat kendimize gunduzde geceyi yasatiriz, yasam sevincimizi kullanmadigimiz yazlik bir elbise gibi katlayip dolabin en dip yerine koymus da tekrar yaz geldiginde giymek icin bekleriz.Ne var ki o yaz artik hic gelmez. Iste boyle bir durumdan emin oldugumuzda zor da olsa bazı kararlar almalı insan. Tabi ilk kış çok zor geçer kolay birakmaz anilar. Ne kadar kotu seyler yasanmis olursa olsun, insan nedense hep iyi anlari hatirlar. Sanki beynimizde bir mekanizma varda zihnin acı çekme bölümünü aktive edip bunu bir ihtiyac gibi sunuyor. Ve evet gercekten cevrene baktiginda goruyorsun ki insanlar zaman zaman aci cekme ihtiyaci duyuyorlar ilginc bir şekilde. Fakat bu kez diyorsunki ama sonunda yaz gelecek. Ve bir an once zamanin hizlica kayip gecmesi adina dua ediyorsun. Ve zamanin gectigine sukrediyorsun. Cunku zaman bazi zedelenmis duygulari tamir ediyor edebildigi kadar tabiki. Hayati disaridan gozlemleyip daha once yapmak istedigin fakat vakit bulamadigin hobilerine donuyorsun iste o anda cicekler actigini, yazin yakinlarda oldugunu hissediyorsun. Her firsatta gezilere cikip bolca arkadas ediniyor ve sevdigin ugrasi alanlarina bolca vakit ayiriyorsun ve zamanla tekrar filizlenen bir cicek gibi yasadigini hissetmeye basliyorsun. Zaman iste, böyle iyi yanlari mevcut neyseki! Cunku bir noktadan sonra seni varoluşçu bir düşünceye itiyor. Artik bolca vaktin oldugundan her konuda detaylica dusunup suzebiliyorsun bir cok seyi. Yanlislariyla dogrulariyla yasadigin hayati sorgulatip bolca farkindalik yaratiyor insana. Zaten hep demislerdir ya öldurmeyen aci sizi guclendirir diye. Dogruymus bu dostlar, acı bir sekilde tecrube ettim. O yuzden artik karsima cikan herseyi, herkesi iyi ya da kotu bir ogretmen olarak algilayip gerekli anafikri almaya gayret ediyorum. Ve ne olursa olsun sukrediyorum bu icimde bir yerlere iyi geliyor. Tabi bu gecen sure de iliski anlaminda sendeleyenlerdenim cunku asik olarak evlendigim insanin zamanla nasil degistigini gozlemledim bu da ben de bazi tahribatlar yaratti tabiki. O yuzden herhangi bir iliskiye adim atmadim. Yani sonuc olarak yalnizligimi ben tercih ettim. Yalnizlik tercih meselesi insan istemedigi surece asla yalniz kalmaz. Yalniz kalmamaninda belli bir jargonu mevcut hepimiz biliyoruz ki. Ve onlari uyguladigimiz surece yalniz kalmak imkansiz. Ben o jargonu uzun suredir kullanmayi pek tercih etmiyorum cunku boyle mutluyum. Ancak burada bir paradoks ortaya cikiyor zihnin aci cekme bolumu belli bir sure sonra tekrar aktive oluyor ve hosgeldin duygusal açlık! Simdilik bu kadar sevgiyle kalin :)