ILIŞKILER

Benim Romeo'mun adı Kemaldi... Ve ben onunla yaşlanmak istiyorum!

Author

Anlayacağınız üzere bu bir evlenme teklifi, saçma sapan bir yanlış anlaşılma üzerine beni bırakıp giden Romeo'ya, sizlerin yardımı ile onun son, sonsuz olmasını istediğimi iletmek, onla evlenmek, hayalini kurduğu aileyi ona vermek istiyorum!

3 gecedir uyuyamıyorum. Hayatımda daha önce rastlamadığım türden absürd bir çaresizlik, başkasını düşün(e)meme, çözüm arayışı... 19'luk gençler değiliz maalesef, 30'unda bir Romeo ve Julietiz biz... Öyle çılgın romantik bir tanısma öykümüz falan yok. Bir Balık erkeği ile bir Yengeç kadınının ilişkisi böyle bol duygulu, aşıri hassas ve biraz paranoyakça olabilirdi zaten...

Tüm hayatı çalışmak ve temizlik yapmak üzerine kurulu sıradan bir yurdum kadınıydım ben de işte... Ama çapkın tabir edebileceğiniz türden, bir adamla 2. Kez görüşemeyen, her vesile ile karşıdan soğuyan. Hiç bir ilişkisi ciddiye binemeyen, çocukları çok seven, ama asla sahip olmayı hayal edemeyen... Alkolden hiç haz etmeyen... Günde 2 paket sigarayı yiyen... Şimdi karşısında rakı kadehi kaldırabileceğim, sağlıklı yavruları olsun diye sigarayı bırakabileceğim kadar aklımdan, kalbimden çıkmayan bir adam var...

Koltuklarımı yaktığında, halılarıma kustuğunda gülumseyip geçebilecek kadar sevdiğim...

30 yıldır ilk kez aklımda pornografi içermeyen hayaller var, sonsuza dek parklara gidecekmişiz kadar mutluyum her gözlerine baktığımda. Hemen pembeleşen o beyaz teni, beni ateşe değil huzura çağırıyor.

Dikimevi metro durağında dönüp gittiği andan beri, ben onsuz da yaşanabileceğini düşünuyorum, en azından çabalıyorum... Onsuz da yaşanır tabi, ama o olmazsa ben dans edemem sokaklarda, ondan başka bir adamın sadece gözlerine bakmak sonsuz huzur vermez.

Şimdi Romeo'nun izi bile yok. Ona ulaşabileceğim bir arkadaş, adres, numara... Sokak sokak gezip onu ariyorum, ama biliyorum, bulsam da içimden geçenleri yüzüne diyemeyeceğim! Bizim hikayemizin mutlu sonla bitebileceğine (hayatımda ilk defa) inaniyorum. Benim gibi varlığını mutsuzluğuna borçlu olan bir kadın, tek çareyi bunda buldu.

Benim Romeomun adı Kemal... Ankara'da... Daha önce tanıdığı kadınlardan üzerinde kalan şüphelerle yaklaştı bana. Gurur yaptım, izini kaybettim...

Kemalim, ben hayatımda ilk kez sana yalan söylemedim, ilk kez başka bir adama özlem duymadım!

Her zamanki masamıza bekliyorum seni. Senin son olacağını, benim sana ait ve yalansız olduğumun nişanesi yüzüğümle birlikte, benim Kemal'im, Deniz'lerin de babası olmak üzere!

Sesimi duy, bul beni Romeo, bıraktığın yerde bekleyeceğim seni... Kapılar açık!

Benim Romeo'mun adı Kemaldi... Ve ben onunla yaşlanmak istiyorum!