EĞLENCE

Küçük Çılgınlıklar

Author

Hep rezil anılarımı yazdım artık çılgın anılarıma geçme vakti geldi diye düşünerek bugün sizlere farklı bir yönümü açacağım. Siz hep beni asi, rezillik çeken, atarlı ve cinnete meyilli olarak gördünüz ama aslında çok şirin çılgınlıklar da yapmışlığım var gençliğimde.
O zaman tabii kanımız kaynıyor korkusuzuz böyle şu an g*tümün yemeyeceği her şeyi yaptığım zamanlaaaaar; ehliyeti ilk aldığım zamanlar. :))

Bence şu an ne tür çılgınlıklar olduğunu anladınız. Evet, araba kaçırma operasyonları.
Şimdi olayın aslı şu ben 18 yaşımı sırf ehliyet almak için beklemiş bir kızcağızdım.
Araba merakı küçüklükten geliyor nedense bilmiyorum ama hep derdim 18 olduğum an kursa yazılıp alıcam diye. Neyse doğum günüm geldi çattı ertesi gün babamı kolundan sürükleyerek kursa götürdüm kaydoldum ve direksiyon derslerine başladım.

İlk ders hayal kırıklığıydı. Yani onca yıl beklemişim hevesli ve araba aşığıyım bu kadar beceriksiz bi sürüş olmamalıydı. Vitesi atamamak ve debriyaj gaz ayarını anlamam epey zaman aldı. Neyse çat pat öğrendim ama olayı artık kaldırıp sürebiliyordum yokuşlar hariç:))

Sonra o zamanlar en az benim kadar manyak bir sevgilim vardı. Ama doğruyu söyleyeyim çocuğu ben bozdum. Aynı kursa yazılmıştık derslerimizin saati aynı oluyordu falan beraber öğreniyorduk işte. Bir gün ona bu akşam arabayı kaçıracağım gelip seni alayım turlayalım dedim. Bu arada çook yakın oturuyoruz evi bir sokak aşağıda yani ve yaşadığımız semt çok sessiz sakin bir yer öyle trafik, insan ve araba çok yok o yüzden rahaatt.
İlk böyle panikledi saçmalama falan dedi. Ponçik ponçik bakınca tamam dedi.

Gece oldu ben bekliyorum annem babam uyusun diye ama yok yani annem uyumuyor bide onun arabasını kaçırıcam yani onun uyuması şart babamın arabayı kaçırmaya yemez.
Neyse saat 2 oldu uyudu bu aldım çantamı anahtarı falan indim otoparka çalıştırdım arabayı gidiyoruz amaa nasıl heyecan böyle nasıl özgüven sanırsın uçak uçuruyorum....

Gittim aldım sevdiceğimi bastım gaza bastım gazaa ooov fena yollar benim 5nci 6ncı vitese falan taktım efsaneyim adeta neyse saat 4 oldu dedik dönelim artık.

Evin sokağına girerken göbeğin orada bir polis gördüm çapraz yoldan geliyorlar. Dedim sıçtık aşkito. Böyle panikten ağlıcam falan. Diyor mal mısın düz git işte çaktırma çevirmezler falan ben önden gidiyorum polis arkada. Hemen orada başka sitenin otoparkına daldım ben park etmeye çalışıyorum polislerde baktı baktı gitti sonra. Ecel terlerim akıyor her yanımdan dedim benim elim ayağım boşaldı al sür beni eve bırak sonra sen yürüyerek dön eve.
(şimdi düşününce tam bir ayıymışım)

Neyse aşkito kırmadı beni geçti direksiyona.
Geldik evin otoparkına birde ne göreyiiiim:)
Arabayı çıkardığım yere bir araç park etmiş ve başka boş yer yok.
Dedim ŞİMDİ SIÇTIM ŞİMDİ.
Başka bir yere bırakalım sabah kalk bak araç çıkarsa oraya park edersin dedi baya mantıklı geldi.
Oki dedim o gitti ben de eve çıkıyordum beni bekleyen bombadan habersiz. :))

Meğer annem çıktığımı ve arabayı kaçırdığımı görmüş. Beni oturmuş intikam ateşiyle salonda beklemiş. 

Kapıyı açtım anahtarı koydum ayakkabılarımı çıkardım tam odama gidiyordum ki, ''Bilgeeeeeeeeğğğğ!!!'' diye bir sesle karşılaştım.
Altıma sıçabilirdim eğer o an şoka girmeseydim.
Odama beraber gittik.
Bağırdı çağırdı ve beni babama ispiyonladı.
Uzuuun bir süre arabayı vermediler sonra 3 kez kaza yaptım zaten
(bu kısmı belki sonra anlatırım xd);
Sonra da manuel vites arabayı sattılar.
Napiiim ya bir yandan vitese kafamı verip bir yandan trafiğe bakamıyorum.
Bok yesin manuel araçlar!