ILIşKILER

İçindeymişik, Tükenmişik, Batmışık..

Author

Selam kardeşlerim! Bu aralar en sevdiğim şehirdeyim moral olarak epey iyiyim, hem de tatil ki değmeyin keyfime yaniii. Ama böyle içten içe de bir boşluk bir yarımlık hissediyorum. Size de olur mu? Böyle hiç moralinizi düşürecek bir durum yokken birden sinirlenirsiniz, kendinizi üzmek, yıpratmak istersiniz. Bu aralar ben biraz öyleyim. Hatta dün bir arkadaşım aşk acısı çekiyordu , yazışırken de anlatıyordu, öyle bir güldürdüm ki artık acısı kalmadı gülmekten. Fal topuna çok girmek istemiyorum ama, hani her gittiğim falcı demiştir bana; sen dışarıya hep mutlu görünüyorsun ama için melankolik, diye. Sanırım cidden öyle. Kendi durumumdaki birini görsem muhabbetle, şakayla o keyifsiz halini geçiriyorum ama kendime bir faydam yok. Hep öyle olur ya.. Şimdi böyle çok moralsiz yazıyorum gibi görünüyor belki ama, yazmak cidden harik bir şey. Buraya yazmak istiyorum bazen kafam o kadar dolu oluyor ki eğlenceli, muzip şeyler bulamadığımdan yazamıyorum da. (Yazarken keyiflendiremeyeceksem ne anlamı var yazmanın diyorum. ) Eski yazılarımı okuduysanız eğer aslında şu an ki halimden nasıl farklı olduğumu görürsünüz. Bu psikolojiden nasıl çıkılır bilmiyorum da fikri olan? Öyle oturdum bekliyorum ki geçsin falan diye. Hatta böyle keyiflenmek için yazının başlığını Yeni Türkü 'nün Yeşilmişik şarkısından yola çıkarak buldum. Aslında bir miktar kopma durumu hala var içimde shfhdjej. Zamanında Meryem Uzerli şu tükenmişlik sendromu kavramını hayatımıza sokmasaydı şuan bu saçma halime aman deliriyorum herhalde derdim. Ama şuan tükendim diyorum çünkü coolluq. Bir sonraki yazı da bomba gibi döneceğim umarım! Kib.

İçindeymişik, Tükenmişik, Batmışık..