HIKAYE

Galiba Ben Biraz Hintliyim

Author

Nerden mi biliyorum? Çok yakın iki Hintli arkadaşımla olan ilişkime dayanarak bu yargıya ulaştım. Daha lise çağlarındayken sınıf arkadaşımın sevgilisi Hintliydi. Olaya gel. Kız lisede, Hintli sevgilisi var. Devrim niteliğinde lise olayı, hepimiz şoklar içindeyiz. Biz daha sevgilinin "s" sini bilmezken insanlar denizaşırı aşk yaşıyor. Neyse gel zaman git zaman üniversiteye başladık. İlk yıl bunlar hala sevgili, hatta cehennemin dibindeki kampüsüme beni ziyarete falan geliyorlar. Çocuk o kadar kafa ki, inanılmaz iyi anlaşıyoruz. Vay be diyorum. Hayatımda yabancılarla yakın arkadaş olunabileceğine dair ilk algım o zaman oluşuyor. Bize kültürlerini anlatıyor, sayılarla abidik gubidik hesaplamalar yapıp, o aralar takıldığım çocuğun benimle olup olmayacağına kadar söylüyor. Mükemmel enişte profili. Ha bir de taşlı tuşlu yüzükleri var parmaklarında. Her birinin ayrı bir anlamı varmış. Bi gökyüzüne bir de bu taşlara çok takık zaten bunlar. Bir zaman sonra bunlar ayrılıyor. Kız çocuğu Müslüman ettikten sonra bırakıp hakiki Türk olanını alınca Hintli'ye de önüne bakmak düşüyor. Ama biz arkadaş olmaya devam ediyoruz tabiki. Bana ne? Ayrıldılarsa ayrıldılar. Ben Hintli'ye bakarım. O kadar anlaştığın, kalbinin uyduğu Türk bulmak zor. Ama Hintli öyle mi? Kaybedemem. Adam bana "çay"ın Hintçe de "çay" olduğunu öğrettiği an vurulmuşum zaten ülkeye. Fakir içeceği olduğundan olsa gerek aynı ismi vermişiz. Ruhların kardeşliği sağolsun. Demek ki varoş her yerde varoş. Diğer Hintli arkadaşımla tanışmam taa İspanyalara dayanır. Millet Avrupa'nın göbeğinde elin Almanlarıyla fink atarken ben, ev arkadaşımın tabiriyle gene bi üçüncü dünya vatandaşı bulup takılmıştım. İçim çekiyor, ben napayım. Onla da o kadar iyi arkadaş olduk ki, engin Hindistan bilgim daha bir taçlandı. Ha bu arada, bu çocuklar hiç öyle bizim sandığımız gibi ellerinde sebze sepeti sokaklarda çıplak ayakla dolaşan Hint çocuğu falan değiller. Doktoralı uzay ve bilgisayar mühendisleri. Ülkeler yarışıyor bunlara burs vermek için falan. Bizde yerimizde sayalım. Bu ikinci Hintliyle daha bir yakın olduk. Tabi çocuk biraz da yanık bana ama yüz bulamayınca hiç o taraklara girmedi sağolsun. Akıllı insan vesselam, bak yıllardır can ciğer sürdürüyoruz dostluğu. Ne zaman kötü olsam falan hissedip bana yazıyor,dertleşiyoruz. Öyle değişik bir yakınlık işte. Değişik bir algı var bunlarda. Biz Türklerde yok, ama ben de var. Hah işte tam da bu sebeple biraz Hintliyim ben. Türklerde bulamadığımı onlarda buluyorum. Bence siz de bir deneyebilirsiniz.