EDEBIYAT

Lodostur Yüreğimin Rüzgarı

Author

Dilden dökülen kelimelerin duvardan duvara çarptığını duydun mu hiç?
Ya yorgun bir sesin tüm hücrelerini titrettiğini?
Pişman bakan bir çift gözün masumiyetini görebildin mi daha önce?
İnandın mı hiç güzel günlere?
Yoruluyoruz. 
Yaşamaktan,
Nefes almaktan,
Pişmanlıklarımızdan,
Bazen bir isim, bir sayı , bir ses, bir melodi, bir cümle, bir koku vuruyor orta yerimizden.
Harç yapıyoruz keşkelerimizi, güneşi örtmek, karanlıkta kalmak için ördüğümüz duvarlara.
Ne zaman bitsin artık desek, bir başlangıca besmele çekmiş oluyoruz.
Ne zaman bitmesin desek, sonuna doğru koşuyoruz güzel olan herşeyin.
Küllükte unutulup sönüyor, yudumladığımız içkinin yanına yaktığımız sigaralar.
Küçükken gemi ve uçak yaptığımız kağıtlar, şimdilerde acılarımıza ortak oluyor. 
Şarkılar dertli oldukça, güzelleşiyor kafamızın içinde.
Ne zaman ki kafamız, dilimizden çok konuşur olmuş,
O zamandır ki büyümüşüz, acılar lodos olmuş yüreğimizde.