KADIN

Müthiş Bir Şifalanma Deneyimi: Kadın Olmaktan Nefret Ediyorum!

Author

Merhabalar,

Dün akşam yaptığımız toplu enerji çalışmasında muhteşem bir enerji akışı yaşandığını söylemek isterim öncelikle, henüz enerji gönderimine başladığım ilk dakikalarda çok güçlü bir enerji akışı olduğunu ve bir çok insan için şahane bir şifalanma yaşanacağını tüm kalbimle çok net hissettiğimi söyleyebilirim; bu anlamda o şahane enerji çemberine dahil olan herkes için, yaşanan şifanın (ki ne hissedilirse hissedilmiş olsun, şifanın çok yüksek boyutlarla gerçekleştiğinden tüm kalbimle eminim) şimdiden hayırlı uğurlu olmasını ve herkesin yaşamına şahane açılımlar getirmesini diliyorum.

Dün akşamdan bu yana çok kısa bir süre geçmiş olmasına rağmen, seans sırasında yaşanılanlara ve sonrasında hissedilenlere dair o kadar çok geri bildirim ve yazı alıyorum ki, bunlardan bazılarını, gelen ortak sorular için de vurgulu cevaplar içereceğinden paylaşmak istiyorum ki, hem akıllardaki sorular cevaplanmış hem de önümüzdeki toplu şifa seansı için süreç herkes için biraz daha netleşmiş olsun.

Birazdan mail yoluyla seans sırasında deneyimlediklerini anlatan kişinin aslında herhangi bir yönlendirme olmadan tüm o farkındalıklara ulaşması, kendisinin algılarının çok açık olması ve şifa için çok hazır olmasıyla çok ilişkili ve aslında tam da böyle olduğu için tüm bağlantıları hisler yoluyla seans sırasında rahatlıkla kurmuş ve sorunun kaynağının farkındalığıyla birlikte, tüm o birikim sisteminden uzaklaşıp dönüşünce, bu kişi için şahane bir şifa ve dönüşüm yaşanmış.  Gelen bir çok geri bildirim arasından bunu özellikle paylaşmak istedim çünkü:

1. Aslında şifa seansı boyunca hissettiğiniz şeylerin bir görüntüyle bir algı yaratması ve kişinin sorunu ve olaylar arasındaki bağlantıyı kurması, tek başına iken yani öncesinde ve seans sırasında bir yönlendirme olmadan herkes için kolay olamayabilir; çünkü bireysel seanslarda bu yönlendirmeleri ben yapıyorum çünkü kişinin hem yönlendiren hem olayın içindeki kişi olması herkes için çok kolay değildir; o nedenle "..başlangıçtan, kısa bir süre sonra vücudumun bazı bölgelerinde çok büyük ağırlıklar hissederken, yavaş yavaş yavaş renkler açılmaya başladı ve bembeyaz ışıkların vücuduma aktığını hissettim, çok rahatladım ve mutlu hissettim." şeklindeki bir deneyim, bir toplu şifa seansı için zaten oldukça yeterli ve tatmin edicidir aslında, yani bir şey görmemiş yada bir bağlantı kurmamış olmanı çok olasıdır ve gayet doğaldır. "Ben bunu hissettim, peki şifa gerçekleşmiş midir, yada ne oldu acaba?" gibi soru işaretleri oluşuyor belki aslında ama tüm kalbinizle emin olabilirsiniz ki aslında hedefimiz 3 aşamalı olarak zaten tam olarak yaşadığınız şeydi. Yani: Bir, niyetlendiğiniz konuyla ilgili sisteminizdeki blokajı, enerjinin sisteminize girişiyle  his olarak algılamanız; iki, onun vakumlanması ve şifalanması ve üç, bunun sonucunda gelen ferahlık, rahatlık, şifalanma hissi. Dolayısıyla bunun ne kadar sürede olduğunun yada bir bağlantı kurmuş yada kuramamış olmanızın yada rahatlamınızla birlikte uyuyakalmış olmanızın aslında hiç bir önemi yok, şifa her şekilde gerçekleşir ve olabilecek en güçlü şekilde şifayı almışsınızdır, bu anlamda içinizin rahat olmasını ve hatta kutlamalara şimdiden başlamanızı kesinlikle tavsiye edebilirim :)

2. Bunun yanında birazdan okuyacağınız geri bildirimde de olduğu gibi, aslında seansta hisler yada görüntülerle birlikte yaşamınızla ilgili çok önemli şeylerin farkına varabilir ve blokajların sisteminizden boşalmasıyla şahane bir açılım da yakalayabilirsiniz. Buradaki en önemli nokta kişinin gerçekten kendini akışa bırakarak gelen her türlü farkındalık için açık ve hazır olmasıdır; bu anlamda kendini zorlamak yada yönlendirmeye çalışmanın aslında faydası ve etkisi olmayacağını da önemli bir not olarak belirtmek isterim; siz ne kadar kendinizi arınma ve şifalanma için rahat bırakır ve akışa teslim olabilirseniz, yaşayacağınız şifa da o kadar güçlü olur.

Şimdi kendisinin de izniyle aldığım, toplu şifa seansında hissettiklerini anlatan Berna hanımın mailini paylaşıyorum.

KADIN OLMAKTAN NEFRET EDİYORUM!

Müthiş Bir Şifalanma Deneyimi: Kadın Olmaktan Nefret Ediyorum!

"Hilal hanım merhaba,

Saat çok geç oldu farkındayım  ve umarım rahatsız etmem ama ben yarına kadar bekleyemedim yaşadıklarımı paylaşmak için. Şu an içim içime sığmıyor, kendimi çok enerjik, güçlü ve çok çok mutlu hissediyorum desem bana inanır mısınız? Hem de bu saatte? Hala şifa gönderimi boyunca gördüklerimin ve hissettiklerimin etkisindeyim Hilal hanım.

Ben iş bulma konumla ilgili olarak şifaya niyet etmiştim aslında. 6 ay önce en son çalıştığım iş yerinden de sorunlu bir şekilde ayrıldım ve aslında tecrübe sahibi ve oldukça iyi eğitimli, güzel yerlerde çalışmış, güçlü referansları olan, çalışkan ve becerikli biri olmama rağmen hem çok zor iş buluyorum, hem de işe başladığım zamanlarda da kişilerle ve özelikle yöneticilerimle hep problem yaşıyorum ve sık sık işsiz kalıyorum. Bu durum bende inanılmaz stres yarattığı için bir de son bir senedir mide ağrılarım başladı. Bu kadar süre iş bulamamış olmanın yarattığı stres ayrı, şu yaşıma gelip hala bir düzen oturtamamış olmama çok üzülüyordum çünkü gerçekten herşey iyi gitse de neden başvurularıma geri dönüş alamadığımı anlayamıyordum ve şifa için niyetimi de bunun için yaptım, iş bulamamama ve işte yaşadığım problemlerin sebeplerinin şifalanması, blokajların temizlenmesi.

Uzandıktan kısa bir süre sonra tam da dediğiniz gibi aklıma yaptığım en son iş görüşmesi geldi, hemen ardından da içim sıkıldı, göğsümde inanılmaz bir baskı hissettim, sanki biri göğsüme taş koymuş gibi, boğazım düğümlendi, kollarım ağırlaştı ve güçlü bir ışığın tüm bu hisleri çekip almasını istedim üzerimden,derken ağlamaya başladım. Ama nasıl olduğunu hiç anlayamadığım şekilde ve hıçkıra hıçkıra, hayat neden bu kadar zor, ben size ne yaptım, sıkışıp kaldım, boğuluyorum gibi düşünceler çok hızlıca geçti aklımdan, öksürdüm de bir kaç kez. Aklıma eski iş yerlerinden bazı görüntüler gelirken birden tam kasıklarıma bir sancı girdi ve içimden birden "of kadın olmak çok zor, nefret ediyorum" dedim ve Hilal hanım o an gözümün önüne bir görüntü geldi, bir kadın, kucağında bir bebek ve kadın ağlıyor ve sürekli ne kadar şanssız olduğunu, kendinden,hayattan, bu düzenden nefret ettiğini söylüyordu, yani söylemiyordu da sanki ben o an kadının ağlarken hislerini algılıyordum ve sanki o bebek bendim, kadının yüzünü görmüyordum ama sanki annemdi ve sürekli hayatımızın ne kadar zor olacağından bahsediyordu. İşte o an öyle bir öfke koptu ki içimden Hilal hanım anlatamam, ağladım, ağladım, sanki 40 yılın öfkesini çıkartıyordum içimden ve kadın olmaktan ne kadar nefret ettiğimi, çok güçsüz olduğumu, ne yaparsam yapayım başaramayacağımı zihnimden söyleyip duruyor, bunun çok büyük bir haksızlık olduğunu ve herşeyden nefret ettiğimi, hiç bir şey yapmak istemediğimi söylüyordum. O anda anneme de bu kadar güçsüz olduğu için çok öfkeli olduğumu fark ettim, ve ben asla anne olmayacağım, asla diye bir kaç kez zihnimden geçirdiğimi hatırlıyorum. Bu arada ağlamaya devam ettim tabi ve vücudumun her yeri ağrıyordu.

 Biraz sakinleşince zihnim kendine geldi ve bi an inanılmaz bir şaşkınlık yaşadım, tüm bu içimden dökülenlere şaşırırken bir de ufak bir panikle hemen yine ışık hepsini yıkasın, çıksın içimden diyordum ve bir süre sadece bunu düşündüm, tüm ışık bedenimi yıkıyor, tüm bu inançlarım gidiyor diye. Tabi bu arada ince ince ağlamaya da devam ettim ancak bir süre sonra karnımdaki, göğsümdeki ve boğazımdaki baskı rahatlamaya başladı, yine bir ara arka arkaya tüm çalıştığım yerlerde problem yaşadığım kişiler geldi gözümün önüne, hepsi kadındı, bir tanesi hariç tüm yöneticilerim hatta. Ve hepsinden ne kadar nefret ettiğimi ve bulundukları yeri hiç hak etmediklerini düşündüğümü hatırladım, hepsi beceriksizdi, hepsi kompleksliydi. Hilal hanım gerçekten ne kadar nefret dolu olduğumu hayretler içinde anımsadım, hem yükselmek istiyor, hem yükselmiş kadınların beceriksiz olduğunu düşünüyor hem de erkekler yönetici olunca bu haksızlık diye ağlayıp duruyordum. Aslında kendimi başarılara layık görmeyen ve başarılı olan kadınlardan da nefret eden bendim!! Şimdi böyle yazınca belki uzun oluyor ama bunlar saniye saniye aklımdan geçti, ışık hızıyla ve inanın o anda şahane bir rahatlama, sanki o ışık tüm içime, ruhuma, her yere doldu, sanırım hayatım boyunca hiç böyle huzurlu hissetmemiştim.

Ne kadar süre öyle kaldım bilmiyorum, kalktığımda saat 12yi geçiyordu ve inanın çok şaşkındım. Etkisi biraz geçmiş olsa da hala çok şaşkınım. Gidip aynaya baktım, gözlerime. Kendimi ne kadar değersiz ve önemsiz bulduğumu anladım, hem de sadece kadın olduğum için, doğuştan kusurum varmış gibi. Hiç kendime inanmadığımı, iyi şeylere layık olduğuma inanmadığım için iyi şeyleri çekemediğimi, o arada gözyaşlarım süzüldü, ama mutluluktan asla hüzünle değil, tüm kalbim şükür doldu, bu hissin asla tarifi yok. Evin içinde dolaşıp durdum, içim içime sığmıyor sanki, ev bile başka gözüküyor şimdi gözüme.

Neden iş bulamadığımı, neden ilişkilerimde sorun yaşadığımı ve neden güzel şeyler yaşayamadığımı, herşeyi öyle iyi anladım ki, tüm taşlar yerine oturdu sanki. O kadar eminim ki şu an çok kısa sürede işe başlayacağımdan, zaten ilk önce size haber veririm sanırım, resmen kahramanımsınız siz benim. Varlığınıza şükürler olsun.

Çok uzun oldu kusura bakmayın ama dediğim gibi içimden taşıyor herşey sanki, yazmadan duramadım. Sizi çok seviyorum, en kısa zamanda görüşmek üzere."

Gerçekten gönderim boyunca yaşadığı deneyim çok değerliydi, kendisiyle ilgili çok ama çok önemli ve anladığım kadarıyla tüm hayatını yöneten çok güçlü bir kök inanç yakalayıp dönüştürmüştü. Çok çarpıcı olarak "Asla anne olmayacağım!" gibi bir yemin etmesinin de (denemesi olup olmadığını bilmiyorum ama), bu inancı taşıdığı sürece hamile kalmasında sorun yaşatabileceğini, yaşadığı şifaya karşı benim de hissettiğim minnet duygusuyla kendisine ilettiğimde cevap olarak şöyle bir mail gönderdi:

"Merhaba tekrar Hilal hanımcım,

Zaten yıllardır yumurtalıklarımda kist var, reglim hiç düzenli oldu mu hatırlamıyorum.. Bir de şimdi siz yazınca şunu fark ettim, hayatım boyunca hep maskülen bir tarzım oldu, giyinmek süslenmek, saç makyaj, hiç böyle şeylerim olmadı. İçimden gelmiyordu hatta aptalca buluyordum sanırım, gerçi hiç şaşırmıyorum :) Bakalım daha neler kaşfedeceğim ve neler yaşanacak, inanın sabırsızlanıyorum hepsini paylaşmak için :)"

Tabi burada çok önemli bir noktanın da altını çizmek gerekir; her insan birbirinden çok farklı ve eşsiz, tam da bu nedenle yaşanılan her hangi bir olayda kişinin çıkardığı sonuç yada ettiği kayıt da başka oluyor. Aynı olayla karşılaşan iki insandan biri, çok başarısız olduğunun kaydını girerken sistemine, diğeri başarısız olmamak için durmaksızın çalışması gerektiğinin kaydını girebiliyor. O nedenle her olaydan çıkarılan sonuç, yada çıkarılan sonuçla kurulan bağlantı sonucu yaşanılan hayat deneyimi birbirinden farklıdır.

Kalpten sevgilerimle.