GÜNDEM

Çöl Kaplanı Fahrettin Paşa’nın Atatürk’e yazdığı içli mektup ilk defa yayımlandı

Author

Birleşik Arap Emirlikleri’nin Dışişleri Bakanı Abdullah bin Zayed’in edepsizce Fahreddin Paşa’ya hakaret edip Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı hedef alması ortalığı karıştırmıştı.

Çöl Kaplanı Fahrettin Paşa’nın Atatürk’e yazdığı içli mektup ilk defa yayımlandı

Çöl Kaplanı Fahrettin Paşa’yı hırsızlıkla suçlanması tüm Türkiye’yi küplere bindirmişti. Cumhurbaşkanı Erdoğan, “Ta İstanbul’dan kalkıp Medine müdafaası için oraya gelen Fahrettin Paşa ne için geldi. O mukaddes toprakları orayı işgal edenlere karşı korumak için geldi. Peki senin ecdadın neredeydi?” diyerek Abdullah bin Zayed’e gereken cevabı verdi.

Bu olaylar sonrası Fahrettin Paşa epey bir gündemin ana maddesi oldu. Mücadele esnasında Paşa’nın yaptığı kahramanlıklar tek tek gün yüzüne çıktı. Fakat bugün Habertürk yazarı Murat Bardakçı hiç yayımlanmayan bir mektubu köşesinde paylaştı.

Çöl Kaplanı Fahrettin Paşa’nın Atatürk’e yazdığı içli mektup ilk defa yayımlandı

Ünlü tarihçi, Fahrettin Paşa’nın Kabil sefiri yani Afganistan’ın Ankara  “mümessili” olduğu sırada Mustafa Kemal Atatürk’e yazdığı mektubu yayımladı.

Çöl Kaplanı Fahrettin Paşa’nın Atatürk’e yazdığı içli mektup ilk defa yayımlandı

Murat Bardakçı; mektubu yayınlamadan önce, Medine Müdafii’nin Türkiye’den ayrılması sırasında Fahrettin Paşa ile Mustafa Kemal Paşa arasında bazı anlaşmazlıklar yaşandığını dile getiriyor. Büyük zafer öncesi alınan kararlara hata gözüyle bakan Fahrettin Paşa’ya Atatürk’ün hiddetlendiğini de belirtiyor.

Çöl Kaplanı Fahrettin Paşa’nın Atatürk’e yazdığı içli mektup ilk defa yayımlandı

Bardakçı, 30 Ağustos’ta yaşanan zaferin ardından ise Mustafa Kemal Paşa’ya gönderilen mektupta Fahrettin Paşa’nın üslûbunda tahminlerinin yanlış çıkmasının verdiği bir üzüntü hâkim gibidir yorumunda bulunuyor.

İŞTE O İÇLİ MEKTUP:

“Pek muhterem paşa hazretleri,

Yalnız vatan-ı mübareki ve âtî-i millîmizi (millî geleceğimizi) değil, onlarla beraber âlem-i İslâm’ın da ümid ve istikbalini kurtaran muzafferiyet-i uzmânızı (büyük zaferinizi) ellerinizi ve gözlerinizi öperek kutlularım.

Güzel İzmir’imizi kurtardınız, Osmancığın mukaddes harîmini temizlediniz, Türk izzet-i nefsine vurulmak istenen yüzkarasını Akdeniz’le pakladınız!

Hiçbir tâbirin edâ edemeyeceği kadar büyük olan zaferinizle Cenâb-ı Hakk’ı kulluğumuzdan razı ve Cenâb-ı Mustafa’nın rûhunu hoşnut kıldınız!

Hepimize kan kusturan mütarekenin o firavun devrini, himemât-ı celîlenizle (kıymetli himmetlerinizle) bugün bir ruya gibi hatırlıyoruz. O elîm kâbusu, elhak, Hazret-i Yusuf’tan daha muvaffakiyetle tebsîr (izah) eylediniz! Azîz olunuz!

Hilâlin husûfetini (ay tutulmasını) rasad edenler, şimdi göz kamaştıran bir tulûa (güneşin doğuşuna) şahid oluyorlar. Bir milletin ve bir ümmetin şükran ve mahmideti (övmesi) ile yüzyüze bulunduğunuz şu sırada size hodgâmâne (bencilce) kendimden bahsedeceğim için beni bağışlayınız!

Paşa hazretleri, benim kocamış ömrümü tazelediniz! Sağ olunuz!

Hayatımda hiçbir zaman kendimi bu kadar bahtiyar hissetmemişimdir ve etmeyeceğimdir.

Kalbim, saadetin bu derecesine tahammül edemeyecek kadar nâçizdir.

İlk beşâret haberi (müjde) geldiği zaman yüreğimin nasıl çarptığını ve altın ordunuza iltihak etmek (katılmak) ister gibi göğsümü nasıl zorladığını Allah bilir.

Paşa hazretleri, size yalnız şükran ve imtinanlarımı (iyilikleri anlatmayı) değil, müsaadenizle biraz da hicranlarımı söylemek isterim: Bahtiyar ketibeniz (birlikleriniz) arasında küçük bir hizmet rolü, bir saka neferliği olsun ifa edemeyeceğime pek müteessirim. Ben de herkes gibi siyaseten bir sulh yapılacağını, taarruz için henüz vakit ve saat gelmediğini zannediyordum. Bunun içindir ki kırkından, hattâ ellisinden sonra saz çaldım siyasî vazife aldım.

Paşa hazretleri. Böyle olacağını bilse idim veya biraz hissetse idim, herhalde yanınızdan bu kadar uzaklaşmazdım. Bu gaflet, benim için telâfisi gayrı kabil bir ziyâ (kayıp) ve mahrumiyet oldu. Yüreğimden günlerce kanlar boşandı. Yaralılarınız arasında beni de bir ağır mecruh (yaralı) olarak sayabilirsiniz!

Maamafih bu kadar uzaktan bile askerliğinizin ayak sesini alıyor ve altın ordunuza mensubiyetle iftihar ediyorum. Onun eski formasını üzerimde şahane bir hil’at (kaftan) gibi taşıyorum.

Minnet ve mahmidetlerimizin yetişemeyeceği kadar yüce himmet ve mazhariyetlerinizden dolayı mübarek ellerinizi ve gözlerinizi öperek sizi tekrar tekrar tebrik ve tebcîl eylerim.

Filvaki, tehniyelerim (tebriklerim) gecikmiş olabilir. Fakat ne beis var. Biz daha bayramın içindeyiz ve bu ıyd-i ekber (büyük bayram) öteki bayramlar gibi fâni ve kısa ömürlü değildir. Bizden sonra daha pek çok nesiller onun şeker ve şerbetini ter ü taze bulacaklardır Paşa hazretleri. 21 Teşrinevvel 338 (21 Ekim 1922).

Hürmetkârınız

Kâbil Sefiri

Fahreddin”