HIKAYE

Madem yenilecektim niye yordunuz lan o zaman beni?

Author

            Ben bilemiyorum buralarda ne yapıyorum. 21 yıl önce beni çıkardığınız rahimden hala ayrı olmam beni oldukça üzüyor. Hayat diye adlandırdığınız şeyde , sürükleneceğim yönü bir kerecik olsun sorsaydınız diyorum sürekli. Kaç bin tane hayal kırıklığı yaşadım sizin yüzünüzden. Hayaller de benim değildi üstelik, sizin dayatmalarınızı kendi arzularım sandım.Kaç bin kere yenildim ayrıca.. Yine sizin yüzünüzden! Zaten belliydi yenileceğim, yenileyim diye uydurulmuştu her şey.. Madem yenilecektim  niye yordunuz lan o zaman beni?Şerefsiz boklar!

Madem yenilecektim  niye yordunuz lan o zaman beni?

           Benim bir kardeşim var. Benden küçük ama aslında çok büyük.. Siz çaresizliği bilmezsiniz. Bilmediğiniz için bu şımarık yakınmalarınız. O çok iyi bilir mesela. Gözyaşlarını gözünün pınarında kurutmayı çok iyi bilir. Ablasının aciz öfkesini dindirmeyi çok iyi bilir. Annesinin itaatkar kabullenişini yakmayı çok iyi bilir.Babasının inatçı savaşını (asla kazanamayacak) hoş görmeyi çok iyi bilir. Kardeşimin ne ablası böyle olsun isterdi, ne annesi ne de babası. Kardeşim de böyle olsun istemezdi. Tek istediği çaresizliği yenmekti. Bir gün durup dururken "şartlar eşit değil" dedi. Şartlar eşitlenmeyecek kardeşim. Üzülerek hatta kahrolarak söylüyorum : Hem de ömrümüz boyunca eşitlenmeyecek.  Hepsi de işte bu şerefsiz boklar yüzünden! Size diyorum lan köpoğulları hey! Yine mi takmadınız uçkurunuza söylediklerimi? İyi dinleyin ve anlayın! "Bu iş burada bitmeyecek."