EDEBIYAT

Babam Annem Oğlum Kralım

Author

Ustam öğretti bana dövüşmeyi,öldürmeyi,sevmeyi,insan olmayı... Sordum bir keresinde"Insan öldürürken nasıl insan kalabilirim?" diye:
- Ruhunu kaybetmiş bir şeye nasıl insan diyebilirsin?
Diye cevapladı.
9 yaşındaydım beni bulduğunda kimsesiz kaybolmuşluģumdan çıkardı beni. Ben babamı tanımam annemi hatırlamam tek hatırladığım ustam,hocam. 17 de gönderdi beni savaşa öldür dedi. Öldürdüm önüme çıkan herkesi öldürdüm. Bir cok kisi farklı lakaplar verdi bana hiçbiri doğru tanım degildi bu ruhuma. Rüzgardı benim adım. Deniz kenarında esen meltemi hissetmek değildi rüzgarım. Ben fırtınayım, yok etmek için varım. Ben degilim artık 9 yaşındaki çocuk bunu anladığım zaman kılıcımda kan vardı tanımadığım bi kan iğrenç kokulu kan...
Ustamı Öldürdüler
Yorulmuştum 29'umda öldürmekten kandan cesetten yorulmuştum. Öldürmeyecektim artık arzum isteğim bu degildi kararımdı bu.. Ustam git öldür dedi son defa öldür. Istemedim ama gittim. Nerden bilebilirdim herseyim olanın ben gidince yok olacağını... Git dedi gittim, öldür dedi öldürdüm ve geri döndüm. En büyük ölümü gördüm döndüğümde bunca zaman devletler imparatorluklar katlettim kadın çocuk yaşlı demeden öldürdüm bilseydim ölüm bu kadar acı kalanlar için hiç öldürmezdim başta... Babalar katlettim analar katlettim ogullar aldım analarından krallarını aldım halklardan hepsi simdi karşımda ölü Babam Annem Oglum Kralım ustamı öldürdüler Babam Annem Oğlum Kralım öldü.
Yemin ettim bunu yapandan insandan alıcam öcümü herkesi öldürücem.
Yemin ettim Babaları Anneleri Çocukları Kralları öldürücem.