HIKAYE

Kadıköy sokakları.

Author

Selamss. Yine ben,yine iç açıcı olmayan anılarımla yazma keyf yapıyorum.

Başlıyorum ehe.

Yıl 2014 bilemedin 2015 net değil kafamda.Ablamla Kadıköy tarafındayız,takılıyoruz.Büyük bir arkadaş grubu var aşağı yukarı 20 kişilik.Beni de seviyorlar böyle en minikleri benim falan herkes kardeş,minnak filan diyor böyle göz bebeği olmak ayıptır söylemesi biraz hoşuma gidiyor.Ben de o sıralar İstanbul TRT Çok Sesli Korosundayım ve bir arkadaşım gelecek yanımıza.Onu bekliyoruz falan makara muhabbet.Çocuk mesaj attı geldim ben diye. Ben de hani ayıp olmasın dedim yemeğimi yarıda bıraktım,makyajımı düzelttim çocuğu almak için böyle otoparkın oraya doğru gidiyorum.Bu Rock'n Rolla vardır barlar sokağından yukarı çıkarken solda onun ilerisindeki otoparkın orada adam beni bekliyor. Ben de teeee Akmar Pasajı'nın altındaki meyhanelerin oradayım tın tın gitmek yerine her zaman ki gibi yay burcu ve 8 aylık olmanın özelliğini taşıyarak sabırsız şekilde koşar adımlarla ilerliyorum.Hava ne soğuk ne sıcak böyle tam ortası ama estiği zaman göt donduran cinsten. Neyse işte telefonu aldım elime bakarak ilerliyorum. Şimdi düşünün. Kadıköy'de o rıhtımda ki Starbucks'ı getirin gözünüzün önüne o çevreyi. Karşı sokağının sonundan sola doğru çıkan bir yokuş var bilirsiniz çoğunuz. Heh işte. O kaldırımların yanlarında da böyle demirden şeyler var. Kaval kemiği boyunda bilmiyorum belki de daha kısadır benim orama geliyor malum boy 1.63. Neyse işte ben böyle yürüyorum. Bir an boşluğuma mı geldi bir beyefendiyi mi kesiyordum ne yapıyordum tam hatırlamıyorum.Kendimi bir anda ona takıldığım gibi yerde buldum. Burası gayet normal herkes düşebilir.

Madem rezil oldum taçlandırayım dedim.Daha demin kestiğim beyefendiyle yerdeyken göz göze geldik ve ben ne yaptım? Şınav çekmeye başladım. Salonda olsa yer belki ama Kadıköy'de hiç yemedi.Çocuk gülüyor,ben gülüyorum. Kalktım sonra arkama bakmadan Mirkelam gibi koşarak uzaklaştım.İleride bir daha düştüm. Bahtımı sikeyim. 

İyi günler.