EDEBIYAT

Bir Sakallı

Author

Sanki birazdan ölecekmiş gibi bir havası vardı;
En son ne zaman çay içtiğini bile bilmiyordu.
Ya da ne zaman bisiklet sürdüğünü mutlulukla.
Ne zaman birine,veya bir hayvana dokunduğunu hatırlamıyordu bile.
O kadar kalıplaşmıştı ki yanlızlığı;
Hayatı boyunca birine sarıldığından bile şüpheliydi.Kirli sakallı bir pislikten başka birşey değildi belkide.
Hani kötü oynadığı için hiçbir takıma seçilemeyen,yahut çok iyi oynadığı için oyuna alınmayan ve uzaktaki kaldırım köşesinde oturan kimsenin sevmediği,hiç kimsenin konuşmadığı,kederinde boğulan bir adem oğluydu sadece.Belki tanısaydınız severdiniz.
Hayatımda tanıdığım en cesaretli insan olma ihtimali yüksekti.Çünkü her dolunay vaktinde kendini astırırdı acılarına bile isteye..
Dolunayı severdi kirli sakallının sevdiği,ve yine bir dolunay gecesinde öldü bir inşaat zemininde.
İnan ki kaç kere bu lanetli batağa saplanmayı denediğini,fakat o batağın bile artık sakallıyı istemediğini,sakallı istedikçe de batağın onu kaç kere reddettiğini sayamadım.Sakakllı batağı artik bir  yuva gibi görüyordu orası olmazsa nerede ölecekti?
Sokak köpekleri ile yatardı,onlarla ağlardı.
Hatta her gece saat 10:30 sularında gelen bir kirpiye sevdiğinin adını vermişti.Öyle bakmayın, tamam kirpi sevdiceğe yakıştırılacak bir eşleşme değil.Siz ne anlarsınız neden kirpiye sevdiğinin adını verdiğini;
Çünkü onu her hatırladığında sanki kirpinin tüm dikenleri kalbine birden değil teker teker batıyordu.Elleriyle severdi kirpiyi "Kirpidir o tektir o gözümde." derdi.
Acı çeke çeke ama sevgiyle...
Dilenmezdi birazcık umut için.Yolda yürürken bulunacak birşey de değildi hani.
Kışları ne yapardı bilmiyorum,ama bu şehrin kışları aldatılmış bir aşkın elleri kadar soğuk geçerdi..
Hak etmediğini düşünürdü çoğu zaman.
Bu ıstırabı hak etmemeliydi.
Yaşamayı,var olmayı hak etmemeliydi.
Hayatı bir meyvenin hem çürük, hem de kurtlu olmasına denkti.
Kader,sakallıyı sisli bir havada bıçaklamıştı.
Kim olduğu bilinmez..
En çok ta bilinmezliğin korkusu yakmadı mı zaten sakallının canını?
Hiçbir zaman bilemedi sevdiğinin onu sevip
sevmediğini.Bilemeyecekti de...
Kalkıp devam etmesi için hayata hicbir sebep yoktu;
Ama kalktı ve yürüdü...
Bir sakallı tanıdım,elleri hüzünden nasır tutan.
Bir sakallı tanıdım, sakalı kederi yutan.
Bir sakallı tanıdım, aynaya baktım,çok yaşlanmışım...