HIKAYE

Emir yağdıran adamın kibarlık ile imtihanı

Author

Bir arkadaşım var karakteri emir vermeye yönelik değil fakat yetiştirilme tarzı ve çevresindeki insanlardan kaynaklı sürekli emir vererek konuşuyor ( çay ver, şunu al, bunu getir gibi)

Birgün bununla ve bir arkadaş daha üçümüz beraber iftara gittik ezanı bekliyoruz neyse yemekler geldi tatlılar yendi bu zamana kadar geçen sürede garsonlara sürekli çorbayı getir, salata yenmiyor al gibi kaba davranıyor ortamın müsait olduğu bir anda arkadaşımla beraber bu yaptığının yanlış olduğunu anlattık ve garsonlar her gelişinde farkı hissedebilir derecede değişim oluyordu çocukta tabi bu arada çaylar geldi içiyoruz boşlar gidiyor yenileri geliyor derken masaya bir garson geldi bekliyoruz şimdi arkadaş ne diyecek diye ve beklenen konuşma geldi "Kardeşim rica etsem bize üç çay verebilir misin" İnanın ömründe kurabileceği en güzel cümleyi kurdu biz şaşırdık çünkü asla böyle birşey beklemiyoruz ondan asıl bizi şaşırtan olaysa garsonun verdiği tepki oldu "çaaaay" diye evet yanlış okumadınız a'yı uzatarak söyledi işte biz o an kendimizi tutamayıp başladık gülmeye çocuk Suriyeli çıktı arkadaşın ömründe kurduğu en iyi cümleydi ama anlamadı biz iyiye gittiği için mutlu olduk tabi ama o bu duruma hala üzülüyor beni anlamadı diye aklıma geldikçe o anki yüz ifadelerine hala gülerim.