MÜZIK

Zehirli beyaz orkide

Author
Zehirli beyaz orkide

Güldürmeyen, ağlatmayan, zehirli bir ok..

Sol sırtıma batmış bu ok beni yıllardır öldürmüyor. Sızısı var sadece.bazen şiddetli bir biçimde beni yaşamdan alıkoyup nefesimi kesiyor. Dayanılmaz ızdıraplar çektiriyor.tüm aklım, canım orda kalıyor.

Kimseyi hiçbir şeyi gözüm görmüyor.ne bir hevesle oturduğum yeme içmeler.ne renkler.ne gezmeler tozmalar.yeni yerler yeni arkadaslar gülmeler eğlenmeler. belki yeni kıyafetler tatmim etmeyecek.

Gözüm bir an dalacak, bense hiç çıkamayacağım.duyarsız hissiz bir et yığını gibi yaşayacağım.

Tek odak noktam o sızı. Senle de bu kadar alakası yok.
Ezelden saplı olan yarama kazara çarpmış gibisin.
Ben artık öğrendim yaramı nasıl tedavi edeceğimi.
Ezberledim hatta.

Hazır benim depresyon aylarıma denk geldi.
Ben her bahar uyanırım toprak ana gibi tabiatımız toprak değilmi.

Yağmurlarda uzun yürüyüşler yaparım,puslu tenha dağlarda haykırırım sesim kısılana dek.belki ağlarımda.kendimi sulara bırakırım sırt üstü, ama mutlaka yağmur yağmalı.belli olmamalı göz yaşlarım.

En çokta kendimi dinlerim,dertlesirim teselli ederim.illa gönlünü alırım.ben kendime küs kalamam.

Baharda tüm tabiatın duyarsız kalmadığı gibi bende uyanışa geçerim canlanırım.
Yaram kabukta bağlamış olur.sızım hafifler.

Sen tanıdın artık biraz beni yine o hayret edilesi adam olurum.

En çokta sen anlarsın artık durduraksız hareketlerimin üç saatlik uykuyla nasıl gerçekleştiğini.bir anda durduk yere nefessiz kalışımı,öfkemi,takıntılarımı.

Yaşayacağım bu hayatı bunca zamandır olduğu gibi.

Belkide bir kış daha görmemecesine..