GÜNDEM

Fake Ölüm bizi ayırana dek fake:sahte,gerçek olmayan...%)

Author
Fake Ölüm bizi ayırana dek 


fake:sahte,gerçek olmayan...%)
Fake Ölüm bizi ayırana dek 


fake:sahte,gerçek olmayan...%)

Sene 2000ler ve bir sevgilim var.Ama ilk önce sevgili diye başlayıp ekuri,aşk diye devam edip ortaklığa döndü.
Bahsettiğim kız çok zengin ve muhafazakar bir ailesi vardı,kuyumcu zincirleri sahibi idiler.Bu zenginlikle beraber kızlarina kapalı bir hayat yaşamaları konusunda baskı yapıp dini temelli okullara gönderiyorlardı.Tabii kızların hayalleri başkaydı.Biri müzikle,biri resimle oldukça ilgiliydi.Benim kalbime konan da resimler çizip hayatımı ilk zamanlar renklendirip sonra kara çalandı.
İkimizde bağımlıydık ve o zamanlar bu bir maceraydı,ailelerimizin evine kamyon dayayıp evi boşaltmıştık bir gün-ailelerimizden nefret ediyorduk-sonra anlamsızca yaptığımız büyük bir haltmış gibi saatlerce koşmuştuk.Hayat değil, filmdi bizimkisi.Zaten böyle yaşamayı biz tercih etmiştik.
Şahika diyelim kendisine.Akdeniz kadını,zarif,ince,güzel ellere sahip,çok özel bir hatundu.Kapalı bir ortamda yetişmesinden dolayı herşeyi uc noktalarda yaşamak için ekstra çabalar içindeydi her daim.

Günler,aylar beraber suç ortaklığı yaptık,hamile kaldı,doktor olan annem müdahele edip aldırdı çocuğumu.Olur olmaz heryerde çalıştık.Lahmacuncuda bile..Bir günümüz bir hikaye...Bir anımız bir film..
Ailesi ara ara bir sürü arabayla yanımıza gelip yaka paça alıyordu kızı,sonra da gazeteye ölüm ilanı falan yayınlıyorlardı.Ama o ölüm ilanı benim için iyiyim yavrum,en yakın zamanda koşacağım yanına anlamına geliyordu.Zira öyle oluyordu,ailesinin hapsinden kaçar kaçmaz evden kaçmış kedi gibi yanıma gelirdi.Tabii bu 6 ay 1 sene olabiliyordu.Yaşadıklarını hiç anlatmaz ve ee şimdi napıyoruz derdi.O yaşadıklarını anlatmazdı ama babasının adamlarından yediğim dayaklar az çok fikir veriyordu.Çoğu zaman yakın kız arkadaşlarımın evine yerleştirirdim onu.O kadar kibar bir kızdı ki evine yerleştirdiğim Tuğba nın annesi hala bahseder.
Yaş aldık,artık hayattan zevk almaz olduk.Hevesle ortak bir işyeri açıp daha sonra zorunluluktan ayrılamaz ortaklar olmuştuk.Ama bende ondan,onda da benden bir parça her zaman varolmaya devam ediyordu.
Hayattan zevk almaz ve sürekli mücadele etmekten yorulduğumuz zamanların biri ve sadece sessizlik vardı bizimle...Mecalimiz kalmamıştı genç yaşımızda.
Nevalemizi aldık ve wc ye girmeden önce bana aynen şunu dedi:
Tatlım ben gidiyorum,herşey için teşekkürler.
O kadar alışmışım ki he he,bekliyorum seni,çabuk çık dedim .Küçük bir öpücük kondurdu dudağıma,yanaklarımı okşadı ve gitti.
Wc nin önünde beklemeye başladım,yarım saat oldu,çıkan yok ve birden ambulans ışıklarını gördüm.
O an ettiğim duayı hiçbir zaman etmedim.Ne olur buraya gelmesin o ambulans dedim.Tanrım hayır derken ambulans önümde durdu ve sedyede Şahika'yı çıkardılar.
Ölmüş diyorlardı,aşırı doz diyorlardı...
Bu sefer gerçekten ölmüş müydü acaba?Bu sefer gerçekten gitti galiba dedim.
Sonra kaldırıldığı hastane,mezarı hakkında hiçbir bilgi bulamadım.Ama o gün onu son görüşümdü.yaşadığı ihtimaline uzun bir süre inandım,ölüm ilanı sayfalarını uzun süre takip ettim.Rüyamda 2de iskelede buluşalım demişti bir gün.Rüya gerçeklik kavramını kaybetmemden dolayı saat 2den 4e kadar onu iskelede beklediğim oldu.Onu bıraktığım kız arkadaşımın ailesini ziyaret ettiğimde .Tuğba'nın annesi bir mont getirdi.Şahikanındı.Çok asil kızdı,al bu montu dedi.

Şimdi Şahika aradan 10 sene geçti,ne bir mezarı var,ne de yaşadığına dair herhangi bir emare.Büyük ihtimal herhangi bir ülkede farklı bir kimlikle birilerinin hayatını güzelleştiriyordur yada hayatının içine ediyordur.

Ama demiyorlar mı zaman diye..Zaman bile yenemez diye düşündüğüm aşkım kül oldu Yaşadıklarım ise zenginliğim oldu.Kendine iyi bak ölü sevgilim..

Fake Ölüm bizi ayırana dek 


fake:sahte,gerçek olmayan...%)