SPOR

Geleceğin dünya yüzme şampiyonu neden hayata küstü?

Author

Türkiye'den neden bir Michael Phelps çıkmıyor, çıkmadı.. Merak ediyor musunuz? Aslında çıkacaktı. Her şey yolunda gidiyordu ama... O gün iş bozuldu.

O günlere dönelim, gazetelerin baş koşelerinden bir anda kıraathanelerde tost yerken görüntülendiğim günlere, hızlı düşüşümü anlatmak istiyorum. 

BÜYÜK GÜNDEN 3 HAFTA ÖNCE

Yıllar önce hayattaki tek amacı kulaç atmak olan, her gün daha hızlı, daha hızlı olmalıyım diye kendine bir amaç belirlemiş olan genç bir sporcu, yani ben. Neden dünya şampiyonu olamadım, neden ülkemize her olimpiyatlarda madalyaları getiremedim... 

İlkokuldayım, babam beni yazın bir spor okuluna göndermiş. Her mevzuya gidiyoruz ama yüzeysel. Basketbol, yüzme filan var. Sportif biri değilim ben de, özellikle basketbolda benim takım hep tokatlanıyor. 

Çareyi yüzmede buldum. Farklı bir keyif alıyorum. Her gün gidip, tahta aracılığı ile yüzüyorum. Yanlış olmasın, tahtasız da yüzüyorum. 

Geleceğin dünya yüzme şampiyonu neden hayata küstü?

O günlerde böyleyim. Bir Phelps'im adeta. 

Kendimi geliştirmeye başladım. Hızlı hızlı yüzüyorum, hoşlandığım karşı cins arkadaşlara, ayaklarımı havuza sert bir şekilde vurmak sureti ile su sıçratarak, işi şova döküyorum. 

SKÖRTIL MISIN BE MÜBAREK!

Benim grubum, yani 10-12 yaş arası çocukların olduğu grup esasen, hani bunlar gelsin de, işte yüzmeyi öğrensinler diye gönderilmiş tipler. Ama nereden bilsinler, içlerinde geleceğin şampiyonu da yer alıyor! 

Yüzme işini çözdüm. Yılan gibiyim havuzda. Burnumu sıkıp dalıyor, 35 saniye içeride kalıyorum. Squirtle gibiyim. 

Artık kursun sonu yaklaşıyor, ailemin de geldiği bi eğitim dönemi sonu etkinliği var. Yüzeceğiz...

BÜYÜK GÜN: KESKİN GÖZLERİMLE HAVUZA ŞÖYLE BİR BAKTIM

O gün geldi. Haftalarımı verdiğim bu işin karşılığını almanın zamanı. Sıraya dizildik, herkes havuza atlıyor teker teker. 

Sıra bana geldi. Tahtamı sıkıca tuttum. 80 milyonun, o zamanlar 65 milyon filandı herhalde, 65 milyonun umudu olabilmek için, azgın sularda bir Türk fırkateyni gibi yol almaya başladım.

Atlamıştım.

Herkes bir ritimde yüzüyor. Ben hızlıydım, hızlandım, hızlandım. İki kişiyi filan geçtim. 

Bi iki kere geri döndük, derken bitti. Birkaç kişinin önüne geçtim. Yani kendi kulvarımdaki kişilerin, bir nevi yanından geçtim.

Ben baya bi yarışma kafasına girmiştim. Halbuki olay gösteri olayı. Eğitmenim, diğer çocukların aileleri, kendi ailem anlamsız anlamsız baktı bana. 

KARŞILIĞI BU MUYDU?

Karşılığı kesinlikle bu değildi. Hak etmedim. Kırılmıştım. 

Havuzu bıraktım. 

Yüzme olayından soğudum. Bu ülke değerimi bilmemişti zira. Kimse ben birkaç kişiyi geçip çıkınca havuzdan, "vay kim bu skörtıl, gel kardeşim seninle bi sözleşme yapalım" demedi.

Herkese kırgınım. 

Yüzme konusunda da tek olayım, havuzda eş dost ortamında ara sıra bombalama atlamak ve arkadaşlarımı havuza itme şakası yapmak. Beni kaybettiniz...