DIĞER

Sen neymişsin be abi!

Author

“Kısa bir öyküdür hayat / uğruna upuzun acılar çektiğimiz / kısa bir türküdür hayat / bir kez daha söylemek için delirdiğimiz...” Hayatı bu dizelerle anlatır şair Yılmaz Odabaşı. Hayat, ne olduğu tam olarak bilinemeyen, anlamının sürekli sorgulandığı bir olasılıklar zinciridir. Bazılarına göre her şeye rağmen devam eden, bazılarına göre de hiçbir şeye rağmen devam eden süreçtir. Esasında ne yaşadıklarımız kadar basit ne de düşündüklerimiz kadar karmaşıktır. Tesadüflerle ve tercihlerle örülmüştür. Aramak, bulmak ve kaybetmek üzerine inşa edilmiştir.

Hayat nedir sorusunun cevabı, kimi sevdiğimiz, kimi incittiğimizdir. Kimi mutlu, kimi mutsuz ettiğimizdir. Olanları koruyabilme ya da mahvedebilmemizdir. Dostluklarımızdır. Söylediğimiz ve neyi kastettiğimizdir. Hangi önemli hüküm ve kararları verdiğimiz ve de niçin verdiğimizdir. İçimizde sevgiyi taşımak, büyütmek ve dağıtmaktır. Kendimize soruyor muyuz? Günler bu kadar kolay geçerken hangi zamanın değerini biliyoruz? Ne olmasını beklemek gerekiyor? İlla en kötüsünü yaşamak mı? Niçin hep 'bana olmaz, benim başıma gelmez' deriz? İçimiz acımadan öğrenemeyeceğimiz için mi acaba? Yaşananlar, daha iyi bilen, daha yetkin biri yapmaz insanı her seferinde. Hatta bazen öyle şeyler gelir ki insanın başına, eskisine oranla daha acemi bile durabilirsiniz hayatta. Susmayı daha çok isteyebilirsiniz, konuşmayı daha az 'becerirsiniz'. Bu kötü müdür? Sanmam. Hayat öyle şeyler gösterebilir ki insana, daha yetkin, daha bilen biri olarak durmaktansa "bilmiyorum" demenin doğru olacağını bir yerlerinizde hissedersiniz işte.

Hayat her daim vardı ve var da olmaya devam edecektir. Bugün olan her şey belki yarın olmayacak. Belki olmayacağız yarın; olan biten her şey eksik kalmış olacak. Bir zamanlar uğruna mücadele ettiğimiz, insanlar, duygularımız; bugün yoklar mesela. Ama hayat sürdükçe zaman ilerledikçe, şarkılar söylendikçe kitaplar okundukça; hüzünler, ayrılıklar, kalp kırıklıkları, kırgınlıklar var olacaktır. Aksini düşünmek Polyannacılık; tersi hareket ederek kendini fazlasıyla önemsemek ise Donkişotluktan öteye götürmez.

Sen neymişsin be abi!