EĞLENCE

Dürüm yiyeceğim diye az kalsın askerliği uzatıyordum

Author

Yaklaşık 8-9 ay önce ülkemizin güzel şehirlerinden birinde askerlik yaptım. Üniversite mezunu olduğumdan 5 ay 15 gün kadar bir şeydi. (içine girince çok geliyor bu süre) Acemilik bitmiş, artık usta asker olmuştum. Aman ne usta! Usta birliğime teslim oldum ama acemi birliğimde yemekler o kadar kötüydü ki 5 kilo vermiştim. Burada da durum farksızdı. Hemen eski askerlere yanaşıp yemek işlerini nasıl çözdüklerini öğrenmeye çalıştım. Bir anda kendimi sipariş vermek için para toplarken buldum. Arkadaş nasıl bir komplonun içine düştüm. Ben sadece paramı verip çekilecektim kenara. Tanımadığım insanlar bana sipariş veriyorlar, ben de not alıyorum. Meğer bu sipariş verecekleri yerden daha önce hiç sipariş vermemişler. Adam bizim gizli kapıyı bilmiyormuş. Bu üst dönem askerler de kendilerini riske atmamak için "Ee artık biz gidiciyiz, sizin öğrenmeniz gerek bu yolları sen topla" diyerek bana kitlediler işi. Dürümcüyü aradım "40 tane adana,urfa dürüm siparişi vericem getirebilir misin" dedim adam sevinçten havalara uçacak. Hissedebiliyorum bunu. Neyse siparişler verildi, beklemeye başladık. Tam 2 saat sonra adam aradı ve kapının nerde olduğunu sordu. Tarif etmeme rağmen bulamayıp gitmiş ana kapıya. O zamanlar da bombalı araç patlatılmış, bizim çarşılar 3-5 hafta yasaklanmış falan ortalık savaş alanı. Güvenlik seviyeleri arttırılmış. Nöbetler ikişer kişi değil dörder kişi falan tutuluyor. Sen git kapıdaki askere "sizin gizli bir kapınız varmış nerde o" de. Haydaaa al başına belayı arkadaş. Kesin emir var şüpheli biri görüldüğü an alarm verilecek. Bir baktım "rap! rap!" sesler geliyor. Meğer hazır kıtaya emir verilmiş kapıya gidiyor. Tabii benim aklımdan askerliğimin kaç gün uzayacağı, yanında başka ne cezalar alacağım, sevdiklerimi daha uzun süre görememek falan geçiyor. Elebaşı da benim yani hiç kaçarım yok. Aradım dürümcü abiyi "abi kaaaaç hazır kıta geliyor kapıya seni terörist sandılar" dememle adamın poşeti atıp koşmaya başlaması arasında 1-2 saniye falan vardı herhalde. Dürümcünün numarasını da engelledim. Zaten askeriyede akıllı telefon kullanımı yasak, adam yakalansa bakın bana konum attılar dese bir de akıllı telefon kullanımı ve bilgi sızdırmaktan hayatım askeri mahkemelerde geçebilirdi. Şükür atlattık, çocukların da ağzından bir şey çıkmadı. Tabii sonra o nöbet kulübelerinden sorumlu onbaşı oldum. Gelecek nesillere daha az riskli bir yol bıraktım. Güzel bir anı olarak kaldı sadece... 

Dürüm yiyeceğim diye az kalsın askerliği uzatıyordum