DIĞER

Zaman akarken gördüğüm hikaye

Author

Aynı resme bakıyorum. İstekli bir adam. Bunalmış bir kadın. 

Hikayenin sahibi ben değilim. Bu benim rüyam da değil. Bana anlatılan bu. Bir önceki hayattan, benimle de olandan. Nerden hortladıysa birden gözümün önünde beliren. 

Korkularımın içinde yer alan resim bu. İçindeyim. Tam ortasında. Sonunu görmek bu. Başlangıcından kestirmek tüm durumu. Ve susmak. Sonunu görene kadar. 

Aynı resme bakıyorum. Mutlu bir ev, bir çocuk, onunla ağaçların altında oynayan bir adam, başka bir ülke. Her şey mükemmel.

Hikayenin sahibi ben değilim. Bu benim rüyam da değil. Bana anlatılan bu. Bir önceki hayattan. Benle olmayandan. Nereden hortladıysa birden gözümün önünde beliren. 

Korkularımın içinde yer alan resim bu. Tabi ki içinde ben yokum. Sonradan eklemeyim, gölgesindeyim. Hem izini taşımak zorundayım hem de bilmenin yükünü. Unuttuğum sandığım anlarda çok bilmiş beynimin beni alaşağı etmek için kullandığı yöntemler bunlar. 

Aynı resme bakıyorum. Yıllanmış bir ilişki. İçinde bana yer yok. Tüm yollar oraya çıkıyor. 

Hikayenin sahibi ben değilim. Bu benim rüyam da değil. Bana anlatılan bu. Bir önceki hayattan. Benle olmayandan. Nereden hortladıysa birden gözümün önünde beliren. 

Korkularımın içinde yer alan resim bu. O ben değilim. O ben olmamalıyım. Bitip giden, yiten. Sessizce dağılmamızı izleyen ben değilim. Çok işim var. Okumam lazım. Büyük adam olmalıyım. Elimden kayıyorsun. Görüyorum ve seyirci kalıyorum. 

Aynı resme bakıyorum. Yıllarca sürdü ama toplasan üç ay etmedi. Bu benim rüyam değil. Bana anlatılmadı ama yaşadım. Bir önceki hayattan. Benim tanık olduğumdan. Nereden hortladıysa birden gözümün önünde beliren. 

Korkularımın içinde yer alan resim bu. Kimse sevmemiş, herkes miş gibi yapmış, çok aldanmışım, belki duygusal olarak aldatmışım. Ama ben izledim bunu. İçinde olmadım. Bıraktım zaman aktı. Bıraktım hikaye beni bana anlattı. Durdum. Çabaladım ama durmaya yatkındım. Ben de durdum. 

Aynı resme bakıyorum. Aynada. Bu benim hayatım olabilir mi? Gerçeklikle kabus arasında sıkışıp kaldım. Korkularım bir önceki hayattan hikayelere kucak açıyor ve onlarla barışmak yerine savaşmamı öneriyor. Duruyorum. Hiç durmamış gibi duruyorum. İzliyorum olan biteni. Giriyorum içine. Benim olan da var diyorum izlediklerimden, başkalarına ait olanlarda. Artık hepsi benim. Benim hayatım. Benim rüyam, benim kabusum ve benim gerçekliğim. 

Korkularımın içinde yer alan resim bu. 

Korkularım, geleceğimin tam ortasında.