EDEBIYAT

VAR OLMANIN DAYANILMAZ HAFİFLİĞİ

Author

Geçen günlerim boyunca, hissiyat, arzu, gözlem ve duygularımın tüm bedenimi kanırta kanırta dışarı çıkmak istediği, ancak asla ve asla yerinden kıpırdayamayacağını anladığım andan beri yazıyorum.. 9 Şubat 2002'den beri.. 7 yaşımdan, okuma yazmayı öğrendiğim günden beri..

Benim adım Sissy.. Yaşıtlarımın zamanı, okulun bahçesinde çimlere uzanıp kahvelerini yudumlarken bir yandan da gözleriyle yakışıklı adam, güzel kadın kesip hayal kurmakla geçerken benimse anlarım, kendime nefes almak için sebepler aramakla geçiyor.. Çokça kadının yaşayamadığı hayatı yaşadım, güzellikleri, değeri gördüm. Çokça insanın yaşamadığı, eğer düşünmeye kalkarsa akıl sağlığını bozacak durumlarda kaldım. Beni hiç tanımayan biri dışarıdan baktığında 18'imden daha fazla olduğuma asla inanmazken sadece benimle bir kez sohbet edebilme fırsatını yakalamış bir adam asla 30'umdan küçük olduğuma inanmaz. Bu 1.60'lık boyum, 45 kiloluk minik bedenime büyük gelen göğüslerim, kırmızı rujum, her daim vazgeçemediğim uzun tırnaklarım, yüksek topuklularımdan, kendine hayran bırakacak kadar birbiriyle aynı ve hiç tanımadığım insanlar tarafından iltifatlar toplayacak kadar mükemmel eyelinerımdan kaynaklanmıyor sadece.. Çok susup çok dinlediğimden, gerçek vurgunun ne demek olduğunu bildiğimden, yeşil yeşil bakan gözlerimin hiç de 22 yaşındaymış gibi bakıyor olmadığından, çok düşünmemden.. İnandığım değerleri temel gerçekçiliğe dayandırarak, basite indirgeyip anlatabildiğimden ve kendimle ters düşmediğimden..

Çokça insanlar tanıdım, her daim yalnız kaldım.. Sustum, gözlemledim.. Eğer bu karmaşa üzerine kurulu düzenin içerisinde gerçekten tek başına kalmayı öğrenirseniz hiçbir şeyden korkmamayı, ardından gelişen zamanla da hissetmemeyi öğrenirsiniz. Ve eğer hissetmezseniz önce kendinize acımazsınız..

Kendime acımaktan yoksun olduğum zamanlarımı topladım, dizdim önüme.. Kanıtlarıyla 15 yıl; günlüklerim.. Dışarıdan bakıldığında özenilen, ilgi çeken, nasıl o kadar uyumadan yaşıyor bu kadın diye sorgulanan, 'ben de öyle olsaydım keşke' dedirten hayatımın, zihnimden sonra tek gerçek yanları. Kabul edilmesi lazım, hepimiz başarılı birer oyuncuyuz, oyuncuyuz da kim hayatına kaldığı yerden hiçbir şey olmadığını kendine, kandırarak değil kabul ettirerek benim gibi yaşayabilir ki?

İnsanlar tanıyorum.. Hayatları, korkmak, yargılamak, konuşmak, ancak hiçbir şey yapmamak üzerine kurulu.. Korkmuyorum, 'Her şey insanlar için' düşüncesine göre yaşıyorum, ki öyle yaşamasaydım kendimi asmış olurdum, gözlem yapmayı tercih ediyorum ve artık bir şeyler yapmanın zamanı geldi.. Dibe vurmaya yaklaşmış ve bir gün dibi göreceğine inanan bir kadın olarak size utanmadan, kaçmadan tüm çıplaklığıyla gerçekleri göstermek istiyorum.. Genelde insanlardan farklı bir bakış açısına sahip olmanın bana neler getirdiğini, hayatta hiçbir şeyin olmadığı gibi bir insanın da asla dışarıdan göründüğü gibi olmadığını anlatmak istiyorum. İnsanlar hep alırlar.. Bir yerden sonra istenmeden vermeyi vakti zamanında öğrenmiş bir kadın olarak asıl yargılanması gereken durumların artık yargılanmasını sağlamak istiyorum..

22 yıldır susmuşsun zaten, şimdi çaban, amacın nedir diye soranlaraysa her şeye rağmen sürekli kocaman gülümsemesi ve umuduyla yaşayan bir kadın olarak ancak şunu söyleyebilirim; ilk kez bir hayal kurdum. Hayal kurmak; Tanrı'ya inanmak, yaşama tutunmaktır.. Peki ya hayaliniz asla gerçek olamayacaksa??

Tüm Tutunamayanlara..

Sissy..