KADIN

hikayenin başlangıcı kafi

Author

 Aslına bakarsanız çapkınlığının farkında olmayan absürt bir insandı. Etrafına ilgi gösterirdi, annesi gibi insanları içten severdi ve buna alışık olmayan insanlar da (özellikle genç kızlarımız) bu çocuğu kendilerine yazıyor zanneder, ilk dakikadan ufak flörtleşmeler başlardı. Kendince flörtöz bir insan değildi ama anlatacağım hikaye tam olarak da nasıl bir karakter olduğunu sizlere en berrak haliyle ifade edecektir umarım.

 Karakterimiz ailesiyle yaşayan ve dört yıldır aynı kızı seven, fakat kız tarafından sevgililikten mail arkadaşlığı mertebesine kadar indirilen mülayim, efendi ve hayat mottosu "Gelecek güzel günlerle gelecek!" gibi manasız büyük laflar olan bir vatandaş. Makine mühendisi fakat yazılım öğreniyor o sıralar. Ayrıca bir lise mezun derneğinin de başkanı. Ama nasıl başkan ki, pilav gününden sonra etraftaki çöpleri tek başına topluyor! Bu çöp toplama mevzundan bir saat kadar önceyse sahnede eski hocalarına plaket veriyor, yoğun isteği kıramayarak Kol Düğmeleri ve Gesi Bağları söylüyor, ama bir saat kadar sonra herkesler dağılıyor ve bu arkadaşımız çöp topluyor. 

Karakterimizin adı K. 

Derken mezunlar arasında 3-4 kız voleybol oynuyor, yoruluyorlar. Bir ağacın altındaki banka oturuyorlar. Sonra K.yı görüyorlar. Az önce sahnede şarkı söyleyen... Yaklaşıyor onlara. Ve aralarından en küçük gözükenle göz göze geliyorlar. 

-Üzerindeki bizim derneğin tişörtü ne güzel yakışmış öyle! 

diyor K. 

Bundan etkileniyor S. Mutlu oluyor kendince. Tabii K. bunun farkında bile değil. Hatta biraz daha muhabbetten sonra K. arka cebinde unuttuğu mızıkasını çıkartıyor. 

-Ah! Ben bunu kaybettim sanıyordum. Meğer arka cebimdeymiş.

-Acaba bize bir şeyler çalar mısınız

diyor S. 

K. hemen atlıyor

-Bir güzel şey vardı aslında. Leyla İle Mecnun dizisinde Hırsız Yavuz'un "Yeniden" şarkısı. Evet onu çalayım size.

O şarkıyı çalıyor. Mızıkada bildiği tek şarkı bu oysaki. 

S. içinden geçiriyor. "Ben bu çocuğu yerim."

Hikayemiz burada bitiyor arkadaşım. Neden mi? Aradan tam 2 buçuk yıl geçiyor.

K. askerdeyken S. başka birine aşık oluyor. İki buçuk yıl yaşadığı her şeyi sonunda unutmak için her şeye razı oluyor. Ama yaşanacaklar yaşanıyor. Anlatmaya değecek-değmeyecek her ne varsa yaşanıyor. Güzeliyle çirkiniyle, eğrisiyle doğrusuyla hayat bu. Akıp gidiyor.

K. karakterinin ağzından ezcümle; herkes mutlu olsun ya, hayat kin duyulmayacak ve insan aldatılmayacak kadar güzel.