Daha Dibi Yok Derken....

Author

Merhaba;

Nereden başlasam bilmiyorum aslında öyle sosyal bir insan değilim genel olarak kalabalığı öyle sahte ortamları seven biri de değilim. Yakışıklı biri de değilim biraz boyum uzundur ağzım laf yapar o kadar. Yazıya biraz olumsuzlukla başladım ama hayatımı göz önüne alınca harbiden bu hiç bir şey diyorum ama ilk yazımda sevip de kaybetmeyi anlatmak istiyorum. Lise son sınıftım hani derler kanın hızlı aktığı dönemler hayatımda ev okul dershane üçlüsünde dönüyor olayda bu dershane de başladı. Bir kaç sorun yüzünden ilk hafta dershanede son sınıfın derslerine girmem gerekti sınıfta benim gibi sınava girmeyenler sıkıntı olduğu için son sınıfta olanlar ile doluydu ilkokuldan bir kız arkadaşımda burada denk geldi beraber oturduk. Hemen önümüzde iki kız oturuyordu soruları beraber çözerdik ama bir tanesi yüzüme bakmıyordu sadece bir kez göz göze geldik kıpkırmızı kaldı  utandı hemen önüne döndü anlamadığım şekilde bu hareket hoşuma gitti sonra yoklamada adına dikkat edip faceden ekledim hemen (tabi hiç bir zaman birine mesaj atıp rahatsız etmek adetim değildir ben ekleyerek adımımı attım sayarım) sonra o mesaj attı bir anda konuşmaya başladık bütün akşam konuştuk sonra çok yakın bi arkadaşımdı var ertesi gün ona mesaj attım olanları anlattım kanka ne yapmalıyım diye sordum arkadaşımın söylediği şey kısa ve netti "kanka hoşlanıyorsan git konuş olacağı varsa zaten olur yoksa ne kadar beklesen de boş demişti." bende dershane de ufak bir kağıda akşam seni ben bırakıcam haberin olsun diye yazıp bir not verdim kısa bir konuşmadan sonra akşam beraber otobüs durağına kadar eşlik ettim bütün yol konuşmak isteyip beceremedim en son kafamı sola çevirince bineceği otobüsün geldiğini fark edip ona döndüm derin bir nefes alıp "ben senden hoşlanıyorum " dedim. Sonra bir duraksadı bir şey demedi bende ne yapacağımı bilemedim biraz ti ye alıp espri yaptım sonra bana döndü ben akşam mesaj atsam sana olur  mu dedi tabi bekliycem istediğin kadar düşün dedim. Tam o sırada otobüsü geldi ve gitti sonra bütün gece mesaj beklemeye başladım saat 22.00 da bir mesaj geldi heyecandan ölüceğimi sandım ve mesajı açınca arkadaştan geldiğini görüp hayal kırıklığına uğradım ve beklemeye devam ettim  yarım saat sonra beklenen mesaj gelmişti hayatımda gördüğüm en güzel mesajdı içim eridi resmen. 

Sonra çıkmaya başladık her şey güzeldi sonra benim bağlanma korkum beni rahatsız etmeye başlayana kadar 1.haftanın sonuyken hiç bir sebep yokken ayrıldım. Ertesi gün gördüğüm manzara karşısında adete beynimden vuruldum elinde sigara arkadaşı ile muhabbet ediyordu gece aradım ne yaptığını sordum o da neden sorduğumu sordu umursasaydın yanımda olurdun dedi hiç bir şey diyemedim ertesi gün tekrar yazdım ve tekrar kızdı bana özür dileyip bir eşşeklik yaptığımı söyledim ve barıştık birine bağlanmaya korkan ben başının üstünden öpüp kokusunu o kadar derinime çektim ki üstünden 4 yıl geçti nerdeyse hala burnumda; ufak tefek sorunlar oluyordu ama iyiydik ta ki sözde eski arkadaşları yazana kadar oğlanlar alenen yavşamışlar benim gözüm döndü kıskanç insanımdır benim olanı paylaşamam önce ona sordum olabildiğince sakin tabi klasik savunmaya geçti arkadaşlarım diye ama bu konuda dürüstlüğünden zerre şüphem olmadı ama bu olay sonumuzun başlangıcı oldu.( biz ayrıldıktan sonra oğlan teklif etmiş kızıp bağırıp çağırıp arkadaşlığını bitirmiş)

Ben yabancı dizi izlemeyi çok seven biriyim özellikle supernatural ilk izlemeye başladığımdır izlerken deprem olsa bırakmazdım o zamanlar öyle severdim yine bir gün yeni bölümü izliyorum boğazıma bir şey düğümlendi sanki bir sorun vardı durdum ve facesine girdim bir süre bakındım bir şey yoktu bir an kendimi suçlu hissettim onu suçlar gibi iş yaptığım için tam çıkış yapmak üzereyken bir mesaj geldi biriyle konuşuyor konuşurkende mesajları siliyormuş kan beynime sıçradı aradım bağırdım çağırdım kendimi kaybettim ağladı özür diledi havadan sudan konuştuklarını söyledi ayrılıyorum dedim ve telefonu kapattım. Saatlerce mesaj attı telefonu da kapattım ve düşünmeye başladım kafayı yiycektim adeta ama vakit geçip sakinleştikçe fevri davrandığımı düşündüm ve eğer bu yüzden ondan direk ayrılsaydım kendine zarar verecek yapı da bir insandı direk ayrılmadım ama kızgınlığımda geçmedi ve karar verdim 1 hafta daha çıkıp ayrılacaktım kendimi kötü göstererek yine kıyamamıştım ona.( Belki salak diyebilirsiniz ama ilk kez birinin beni sevdiğini hissetmiştim ailem bile fazlalıkmışım gibi davranırdı kızınca küsmezdi otururdu yanıma konuşmazdı alırdı eline kalemlerini resim çizerdi bana bakarken gözlerinin içi gülerdi adeta belki yeterince gösteremedim ona ama ben kimseyi öyle sevmedim sevemedim) 1 hafta sonra tüm suçu üstüme alarak ayrıldım sanki sebepsiz yere terk edermiş gibi o bilmedi asla o mesajları atarken gözlerimden yaş geldiğini kalbimin paramparça olduğunu. Sonra ne mi oldu alkol sigara unutmak için başkaları sonuç ne derseniz 4 sene geçti yüzü gözümün önünde. Hep derdim insanlar mal mı neden biri için alkole sigaraya başlarlar ondan sonra anladım nedenini. Geriye ne mi kaldı sevgisiz sinirli yalnız uykusuz stresten vücudunda yaralar çıkan içi boş bir insan kaldı. O bunları okumuycak görmüycek bile belki hatırlamaz dahi. Belki buraya kadar gelende olmaz ama birine anlatmam acımı dökmem lazımdı 4 sene sadece kendi içimde yaşadığım bu acılar artık ağır geliyordu buraya kadar okuyan olduysa teşekkür ederim sizi de sıktım biraz kusuruma bakmayın...