DIĞER

Sığınak

Author

Yaşamaktan bıktığın zamanlarda en iyi şeydir sığınmak. Bir kitap. Bir şarkı. Bir kahve. Belki de bir omuz. Bilinmez. Hayatın senden ne alacaklarını bilmeden yaşarken, ne vereceklerini de bilmeden yaşıyorsun. Kimileri bu orantıda olmaz. Kimileri daha mutlu, kimileri daha mutsuzdur. Hayatın bitmek bilmez kuralıdır bu. Ve zamanı geldiğinde sığınacak birşeyin kalmadığında anlarsın. Aslında hiç var bile olmadıklarını ve bu sana acı verir. Saf acı. Yalnızlığa, yalnızlığına sığınırsın. Etrafındaki her şeyin rengi hiç siyah değilmiş gibi bir daha bürünür aynı karanlığına. Ve sen hiç anlamadan bulursun kendini o dipte. En dipte. Ağlamak bile bir tebessüm gelir sana. Yakıştıramazsın kendine. Yüzüne, gözlerine. Her yerin isyan ederken sen kendini siper edersin yine kendine. Çünkü alış buna yalnızsın. Hep yalnızdın. Güçlü görünürsün belki. Bari böyle bir hissiyat bana ait olsun dersin. Ama bir bakmışsın bunu düşünmek bile ne kadar aciz olduğunu hissettirir bir anda sana. Yok dersin. Olmaz dersin. Hayat her şeyi oldurur. Olmazları bile. O yüzden hep bir umut vardır belki de. Karanlığının içindeki en ücra köşede olsa bile benimle dersin. Hep benimle olsun. En bilinmez anında, en korkunç hatıralarında, en yalnızlığında benimle olsun dersin. Belki de sığınacağın tek şey budur. Umut...