Gerçekte Ben Kimim ??

Author

Hayata 5-6 yaş aralığında gözlerini açmış biri sayılırım. Geçirdiğim bir kaza yüzünden hatırladığım ilk anı bir ambulansın tavanı ve siren sesleridir. Ailemin en büyük çocuğu 1 kız 1 erkek kardeşim var ve ayrıca anne ve baba taraflarından en büyük torunum. Hatta annemin babamın bazı kuzenleri benden küçüktür. Büyük olmak güzel bir şey bir çok şeyi kendin keşfediyorsun, başkalarından fazla bir beklentin olmuyor. Ama en büyük sorununuz daima örnek biri olmak zorunda hissediyorsunuz kendinizi. Ailem daima kardeşlerime örnek olmam için beni zorladı, yetmedi aile büyüklerim kuzenlerime örnek olmam için beni zorladı. Bu nedenle yaptığım her hatada kendim için endişelenmekten önce benden küçükler için korktum. Bu hayatımın her döneminde gerçekleşti hiçbir zaman isyan edemedim kim ne derse kafamı salladım kaçmak istedim kaçamadım salmak istedim salamadım. Şu an Türkiyenin en iyi Üniversitelerinden biri olan ODTÜ de okuyorum ama sorumluluklarım hiç peşimi bırakmıyormuş gibi hissediyorum. Bu his sürekli yayılıyor. Çevremdeki kimseye zarar gelmesin kimse üzülmesin diye yoğun çaba harcıyorum yetmiyor kendimi üzüyorum başkalarının mutluluğu için. Yapmayın aileler bu kadar sorumluluğu yüklemeyin kimsenin üzerine. 22 yaşındayım ama 42 yaşında birinin psikolojisine büründüm artık.